Mooi begin van het nieuwe seizoen met 9de plaats op internationaal tornooi in Eindhoven

Van 15 t.e.m. 18 augustus namen we al voor de derde keer deel aan het internationaal GP Bulls Powerchair Hockeytornooi in Eindhoven. We probeerden nieuwe tactieken uit en gaven ook ons jonge talent Arne kansen.

Op donderdag 15 augustus reisden we met alle Screamers (Bryan, Fuxin, Gilles, Hedwige, Mark en Tom) af naar Hotel Van der Valk in Eindhoven, waar 13 andere teams uit 8 landen logeerden. Ook ons jonge talent Arne was van de partij. Matthias mocht uiteraard niet ontbreken als scheidsrechter.

Nadat we geïnstalleerd waren op de kamers, genoten we van een heerlijk buffet, gevolgd door een gezellige avond in de bar. We waren daar in de eerste plaats voor ons plezier.

Vrijdag gingen de poulewedstrijden van start in de sporthal. Wij waren helaas weer in de moeilijkste poule geloot, dus het zou strijden worden om een goed resultaat. Een 5de plaats in het tornooi leek haalbaar, maar daarvoor moesten we minstens 4de worden in onze poule.


De eerste tegenstander was Sharks Monza, de vicekampioen van Italië. Het was wat zoeken in het begin, maar al na enkele minuten hadden we een voorsprong van drie doelpunten. Zodra de marge groot genoeg was, mocht Arne zijn eerste speelminuten volmaken op het internationaal tornooi. Hij stond zijn mannetje en de ploeg bleef vlot scoren. We wonnen dan ook overtuigend met 3-8.

Drie uren later namen we het op tegen Munich Animals, een snelle ploeg uit Duitsland. Vorig tornooi wonnen we hier nog overtuigend van, maar elke wedstrijd is natuurlijk anders. De Duitsers kregen veel kansen, maar schoten nipt naast. Mits geduld kwamen wij wel tot scoren, waardoor het in de rust 3-0 stond voor ons.

De Duitsers merkten dat ze zouden verliezen, dus zetten ze hoge druk op. Dat werkte en op een gegeven moment stond het 3-2, met nog enkele minuten te gaan. Munich Animals wou koste wat kost winnen en keek niet op een botsing meer of minder. De Duitsers duwden zich een weg naar ons doel en scoorden uiteindelijk ook de gelijkmaker. In de laatste seconden hadden we nog geluk met twee enorme missers van de tegenstander, waardoor de wedstrijd 3-3 eindigde. We voelden dat in deze wedstrijd meer zat, maar betreurden tegelijk het vuile spel waar totaal niet op gefloten werd.

De laatste wedstrijd tegen ADB Barbera, landskampioen van Spanje, was een rustige afsluiter van de eerste dag. Zodra we een comfortabele voorsprong hadden, verslapte de aandacht en waren sommigen duidelijk in slaap gewiegd. Toen de Spanjaarden plots terugkwamen tot 4-6, werden we weer wakker en was het een kwestie van de tijd volmaken en de wedstrijd afsluiten.

Op de eerste wedstrijddag wonnen we dus tweemaal en speelden we eenmaal gelijk. Geen slecht begin en alles was nog mogelijk, maar dan moesten we op zaterdag toch zeker winnen van Rolling Thunder Bern uit Zwitserland.

Na alweer een fijne avond en lekker ontbijt, was het tijd om de Zwitsers te verslinden. Tenminste, dat hadden we toch gehoopt. Het team speelde merkbaar beter dan de vorige keer met een nieuwe, getalenteerde speler. Op het einde van de eerste helft stonden we plots 3-0 achter. Het kalf leek verdronken, maar we probeerden een andere tactiek uit in de hoop om te doen wat de Duitsers tegen ons hadden gekund. Het werkte en we scoorden na enkele minuten een eerste doelpunt, dat onterecht werd afgefloten. Een scheidsrechter beweerde enkele seconden eerder te hebben gefloten voor een fout van de tegenstander. Na latere analyse van de videobeelden bleek dit echter gelogen. We scoorden een tweede keer, maar het scorebord stond dus wel maar op 3-1. Rolling Thunder vond dan toch nog een gaatje, waarna de wedstrijd eigenlijk gedaan was voor ons. Er was te weinig tijd om de achterstand nog in te halen. In de laatste seconden werd het nog 5-1.


Drie uren later speelden we tegen GP Bulls 1, kampioen van Nederland en tevens de organisator van dit tornooi. Winst was vrijwel onmogelijk aangezien we hier in de Hoofdklasse steeds met ruime cijfers van verloren. We speelden redelijk chaotisch, maar vreemd genoeg werkte het wel. De Nederlanders konden niet zo vlot scoren als ze zouden willen. Het werd uiteindelijk ‘maar’ 1-10. Gilles scoorde onze eerredder en Arne kwam zeer dicht bij zijn eerste doelpunt van het tornooi!


Tegen Oriënt Red Bulls, dat eigenlijk het nationale team van Denemarken is (uitgezonderd drie afwezige spelers), wisten we dat we weinig kans maakten. We ondernamen een poging, maar na enkele minuten was er al een serieuze achterstand met weinig kans op verbetering. We probeerden wel te scoren, maar het lukte gewoon niet. De eindstand was dan ook 9-0 in ons nadeel.

Zaterdag sloten we dus helaas af met 3 verliezen. In onze poule eindigden we door een slechter doelpuntensaldo 5de, waardoor de hoogst behaalbare plaats op dit tornooi terugzakte naar een 9deplaats. Dat was natuurlijk jammer, aangezien de andere poule duidelijk zwakker was en we zeker kans hadden gemaakt op een hogere eindranking. Dit betekende wel dat we het op zondag rustiger aan konden doen, met makkelijkere tegenstanders.

’s Avonds smulden we weer met zijn allen van het heerlijke buffet en bleven we nog wat napraten aan tafel. Veel spelers waren erg vermoeid en kropen op tijd onder de lakens. De overgeblevenen gingen naar het casino om zich daar wat te amuseren.

Zondag speelden we de kruisfinale tegen Ruhr Rollers Essen uit Duitsland, een tegenstander waar we makkelijk van moesten kunnen winnen. Bij winst speelden we de finale om de 9de plaats, bij verlies werd dat de finale om de 11de plaats. Het was een trage wedstrijd waarin alles lukte. Dankzij mooi teamwork kon Arne zijn eerste doelpunt van het tornooi maken, waar we uiteraard allemaal erg trots op waren. Hij scoorde nog tweemaal! De Duitsers scoorden nog een eerredder, zo was iedereen tevreden. De 12-1 eindstand was een leuk begin van onze zondag.


Tegen wie we het opnamen om de 9de plaats werd nog beslist op het veld naast ons. Het Tsjechische nationale team nam shoot-outs tegen Sharks Monza, waar we eerder met 3-8 van hadden gewonnen. Beide teams waren enorm aan elkaar gewaagd, maar het waren uiteindelijk de Italianen die de beslissende penalty scoorden. Dat vonden we natuurlijk erg jammer, aangezien we graag tegen de Tsjechen hadden gespeeld.

Op zich moesten we onze finale zeker winnen tegen Sharks Monza, maar we waren voorbereid op eventuele verrassingen. Zodra de wedstrijd begon, bleek dat de Italianen inderdaad hun huiswerk hadden gemaakt. Ze speelden het slim en we kregen weinig kansen. Hun eerste doelpunt was een alarmbel voor ons. Daarom besloten we om anders te gaan spelen. Dit hielp, maar het bleef zeer spannend en na een inhaalmanoeuvre hadden we, met nog enkele minuten te gaan, een 2-3 voorsprong. Hoe dichter we bij het einde kwamen, hoe vuiler de tegenstander speelde. Een zuivere penaltyfout werd tegen ons gefloten en er werd enorm veel geduwd en gebotst. Het spel werd zo gemeen dat, terwijl Fuxin counterde, een tegenstander hem uit evenwicht probeerde te brengen door hem achteraan in zijn zijkant te rammen. Fuxin herstelde, maar de tegenstander zelf verloor zijn evenwicht en kwam zwaar ten val. Na wat paniek had hij als bij wonder geen verwondingen en kon hij verder spelen. Met nog twee minuten te spelen kregen we ook hier de fout tegen gefloten, maar we hielden stand en scoorden op korte tijd nog tweemaal. De 2-5 eindstand was een opluchting. We hadden dan toch die negende plaats behaald.


Na op te ruimen vertrokken enkele spelers meteen naar huis. De rest bleef in de sporthal om te kijken naar de finales. Organisator GP Bulls 1 won ook dit jaar overtuigend het tornooi met 5-0 van Black Knights Dreieich, landskampioen van Duitsland.

In de late avond genoten we met zijn allen van het feestmaal met alle teams. We sluiten het tornooi tevreden af en kijken uit naar een mooi seizoen!

Hedwige Van Steen, 3 september 2019