Geen punten op moeilijke competitiedag in Roermond

1 december speelden we al de derde competitiedag van het seizoen in de Nederlandse Hoofdklasse. Door de schorsing van Björn en ziekte van Bryan werden de wedstrijden tegen GP Bulls E1 en Push E1 een loodzware opgave.

Onze scheidsrechter Matthias begon de dag op een wel heel speciale wijze. Hij kwam ongelukkig te val met zijn fiets en had hechtingen nodig in zijn gezicht. Gelukkig kon hij met Lynn meerijden en alsnog de competitiedag bijwonen. We kwamen allemaal gelijktijdig aan en konden de competitiedag alsnog normaal beginnen.

Tegen GP Bulls wisten we dat er weinig te beginnen was. Het doel was dus om het de Bulls zo lastig mogelijk te maken en zelf eventueel enkele doelpunten mee te pikken. GP Bulls zette hoog druk met drie spelers om onze kansen erg te beperken. Veel opbouwen in de aanval konden we dus niet. Fuxin en Tom konden met passes de druk min of meer afzwakken, maar dat was het dan ook. We slikten het ene na andere doelpunt. In de tweede helft scoorde Tom wel een mooie eerredder. We sloten de wedstrijd af met een pijnlijk 1-12 verlies.


De wedstrijd tegen Push beloofde spannend te worden, erop of eronder. Wij hadden meer fysieke kracht, maar moesten het zien te winnen van een tactisch team dat zeer goed samenwerkt. Onze aanval verliep allesbehalve vlot. We vonden geen weg naar het doel en passes gaven ons weinig extra kansen. Ook werd er te snel geschoten op doel zonder een echte opening. In de verdediging ging het niet vlot, het verliep allemaal te passief.

Push kreeg de ene na de andere kans. Veel kansen vlogen naast, maar we stonden al snel 2 doelpunten achter. Gelukkig kon Tom na een pas van Fuxin scoren. Na enkele minuten zoeken kon Push alleen counteren en scoorde een ontnuchterende 3-1. Fuxin kon dankzij een trucje onze achterstand verkleinen, en kort voor het einde van de eerste helft scoorde hij zelfs de gelijkmaker! De wedstrijd lag opnieuw volledig open en we kregen nieuwe energie. In de laatste aanval van Push verloor Fuxin zijn handstick. Iedereen van Push stopte met spelen, behalve één speler die dan ook nog eens een doelpoging ondernam. Gelukkig zonder resultaat, maar leuk was het niet. Enkele minuten daarvoor waren wij wel gestopt met spelen toen een speler van Push de stick had laten vallen. Einde eerste helft.


De tweede helft verdedigden we anders. Dit lukte duidelijk minder goed en werd meteen afgestraft: 4-3. In de aanval was het ook behelpen. De batterij van Quinlan’s sportrolstoel was bijna leeg, dus bleef hij constant aan doel staan. Het liep al snel terug fout aan ons doel en met een 5-3 achterstand wisten we dat het moeilijk zou worden. Daarom haalden we Tom naar voren in de verdediging, wat enorm hielp. We veroverden de bal en Fuxin schoot vanop een mooie afstand de bal perfect in de hoek: 5-4. Als je op voorsprong staat is balbezit winst, en dat besefte Push heel goed. De bal werd geduldig bijgehouden en er werden geen risico’s genomen. Push bleef wel spelen en bleef gevaarlijk.

We namen steeds meer risico’s en helaas kon Push profiteren. Een diepe pas en een mooi geplaatst schot brachten ons op een 6-4 achterstand. Met nog een dikke zeven minuten speeltijd was het aartsmoeilijk om dit nog in te halen na zo’n moeizame wedstrijd, maar we bleven doorgaan. Bij een volgende kans aan ons doel vloog Mark volle gas achteruit in een poging de bal te redden. Hij vlamde vol op Quinlan waar in eerste instantie verkeerdelijk een penalty voor werd gefloten. Gelukkig kwam de scheidsrechter hierop terug. Fuxin scoorde bijna opnieuw, maar trof de keeper. Mark en Quinlan kwamen in de aanval nog helpen, maar niets mocht nog baten. De wedstrijd werd afgefloten met een spijtig 6-4 verlies. Huiswaarts keren met 0 punten na zo’n vermoeiende wedstrijddag was dan ook jammer.

Doordat E-Team Emmen won tegen de Pont, staan we nu op de vijfde plaats in de rangschikking met 6 punten. Volgende competitiedag in Hoogeveen spelen we nogmaals zonder Björn, pas daarna kunnen we weer met het volledige team spelen. Uiteraard zullen we in Hoogeveen onze best mogelijke prestatie neerzetten en hopen dat we kunnen verrassen.

Hedwige Van Steen, 19 december 2018