Meest bizarre competitiedag ooit levert 6 punten op

10 november stond al de tweede competitiedag in de Hoofdklasse op het programma. Dit keer hadden we drie wedstrijden te spelen die alle drie haalbaar waren. We moesten minstens 3 punten vergaren om voorlopig niet te kunnen degraderen.

We kwamen om 11u aan in Eindhoven en parkeerden de bus pal voor de sporthal, klaar om uit te laden. Mooi op tijd voor de eerste wedstrijd om 12u, zou je denken, maar de bus had andere plannen. Nadat één persoon van de lift was gegaan, hield de lift het plots voor bekeken. Hij wou niet meer omlaag, wel nog omhoog. Na lang prutsen kregen we geen duidelijkheid over een mogelijk probleem of oplossing, maar de wedstrijd kwam wel dichtbij. En spelen zat er niet in aangezien alle sportrolstoelen nog op de bus stonden. We wilden de rolstoelen met onze oprijgoten van de bus krijgen, maar dit ging niet omdat we de lift niet konden inklappen. De enige optie was dus op een andere lift rijden. Kampong had als enige andere team een bus mee, maar er zou nooit genoeg plaats zijn om twee bussen naast elkaar te zetten met hun lift open. Gelukkig kwam taxichauffeur Fons van de Black Scorpions ons uit de nood helpen.

Hij parkeerde zijn bestelwagen met lift open nét boven de lift van onze bus. Gelukkig kon de bus laag genoeg zakken dankzij de luchtvering. Omdat het gat tussen zijn en onze lift iets te moeilijk te overbruggen was met een elektrische rolstoel, plaatsten we de oprijgoten daar nog eens op. Zo konden we de volledige bus uitladen. Upward stemde in om vijf minuutjes te wachten met de aanvang van de wedstrijd, waarvoor dank. Exact om 12:05 stonden we allemaal op het veld, klaar om te spelen. Ondertussen zocht onze buschauffeur naar een dienst om de lift te repareren.

Met tegenstanders als Upward E1, Push E1 en E-Team Emmen E1 wisten we op voorhand niet wat te verwachten van deze competitiedag. Wel wisten we dat we minstens één wedstrijd moesten winnen. We waren erg beperkt in wissels omdat er maar 2 handstickspelers mee waren, zij zouden dus alle drie de wedstrijden moeten spelen. Wel hadden we voor het eerst T-stickspeler Quinlan mee, die voor het eerst mocht spelen op het allerhoogste niveau.

We begonnen tegen Upward met een duidelijke verdedigingstactiek, maar het wilde maar niet lukken. Bij iedereen liep het stroef en Upward scoorde de ene na de andere meevaller. Vrijwel alle ballen rolden tussen Marks wielen in doel, wat nochtans zeer moeilijk is. Op enkele minuten stonden we op een 5-0 achterstand. Met forfaitcijfers heb je niets meer te verliezen, dus probeerden we zonder enige vorm van overleg een andere verdedigingstactiek die meteen werkte: 5-1. Upward werd op afstand gehouden en de baldrager werd gefrustreerd. Helaas werd het met alweer een meevaller 6-1. We kwamen steeds beter in de wedstrijd en creëerden meer kansen, maar scoren bleef moeilijk. De bal vloog vaak naast doel of raakte de paal. De 6-2 volgde gelukkig wel dankzij een mooie combinatie tussen Björn en Tom, dat was tegelijk de voorlopige tussenstand na de eerste helft.


In de tweede helft bleef Upward maar scoren. Nochtans speelden we een goede wedstrijd. Mark stopte een mooie counter van Rodi en Tom scoorde al draaiend met zijn rolstoel een zeer mooi doelpunt. Ook ons laatste doelpunt was er eentje met teamwork. De bal lag achter Upward’s doel en werd slecht weggeslagen, waardoor Hedwige een voorzet kon geven, die tegen Bryan tikte in de stick van Björn. Hij maakte het af en zorgde voor ons vierde en laatste doelpunt. Björn scoorde eigenlijk een vijfde doelpunt, maar deze werd onterecht afgekeurd. Upward maakte er 13-4 van omdat de wedstrijd tien seconden langer werd doorgespeeld dan verwacht, waarvan we niet op voorhand van op de hoogte waren gebracht. Gelukkig maakte het doelpunt weinig verschil. Het scoreverschil is groot, maar de wedstrijd verliep eigenlijk heel goed. Het ontbrak ons aan geluk en finesse om er een spannende wedstrijd van te maken.

De tweede wedstrijd tegen Push E1 moesten we winnen om nog geen risico te lopen op degradatie. Push rook een kans om in de Hoofdklasse te blijven, dus we wisten dat het spannend zou worden. We konden echter niet weten dat de wedstrijd zó zou verlopen. Push kwam op voorsprong, maar onze kansen volgden snel. Zowel Björn als Tom kwamen heel dichtbij de gelijkmaker en met wat geduld scoorde Björn alsnog de 1-1. Op het einde van de eerste helft zorgde hij op dezelfde manier voor de 2-1. De tweede helft begon in ons voordeel met twee kansen, maar het was Push die de 2-2 maakte. Een penaltyfout bracht ons opnieuw op voorsprong.

We merkten wel op dat de wedstrijd steeds vreemder gefloten werd, vooral in ons nadeel. Stickslagen werden niet gefloten, hoge ballen werden in ons nadeel gefloten en er werd over Bryan’s T-stick gereden zonder ervoor te fluiten. Gelukkig konden we de frustratie te baas en scoorden we de 4-2. Op een gegeven moment verplaatste Mark het doel bij een doelpoging, waardoor we een penalty tegen kregen. Mark meldde aan de scheidsrechter dat het per ongeluk was. In plaats van een weerwoord kreeg hij meteen een groene kaart. Het werd ons steeds meer duidelijk dat we een extra tegenstander hadden. Push scoorde de penalty en verkleinde zo onze voorsprong. Björn antwoordde met een prachtig doelpunt tussen de wielen van de keeper: 5-3.

Meteen daarna sloeg een speler van Push naast haar bal bij een doelpoging, waardoor de bal niet eens in de buurt van het doel kwam. Dat is geen kritiek, maar in zijn haast verplaatste Mark opnieuw het doel. Wel miniem. De scheidsrechter aarzelde niet en floot meteen. Hij maakte echter nog geen handgebaar. Mark voelde de bui al hangen en zei dat er niet eens een doelpoging was. Als kapitein mag hij op een vriendelijke manier in dialoog gaan met de scheidsrechter. Die greep zijn kans en gaf Mark geel. We begrepen er helemaal niets meer van. Dan kwam de scheidsrechter nog vertellen dat het een penalty was. Push was blij met het cadeau en scoorde de 5-4.

We lieten ons niet doen en scoorden vlot tweemaal. Drie andere kansen vlogen maar net naast het doel. Bij een botsing was deze keer Björn de gelukkige. Hoewel hij het minst van zijn lijn afweek, kregen we de fout tegen en kreeg Björn een groene kaart. Tijdens het druk zetten waagde Bryan zijn kans en nam de bal tot tweemaal toe af. Helaas kon hij de bal niet teruggeven of in doel werken. Push scoorde nog een keer, Björn en Tom scoorden met een mooie combinatie ons achtste en laatste doelpunt. Push scoorde een dikke minuut voor het einde hun zesde doelpunt.


Een speelster van Push haakte haar stick gevaarlijk bij het wiel van Björn, waardoor ze deze verloor. Uit fairplay stopten we met spelen, dus werd er een scheidsrechtersbal gefloten. Push vond het echter niet nodig om de bal terug te geven en ging het duel aan. Dit verloren ze, maar met wat ongeluk kaatste die terug in hun bezit. Björn kon de bal voor ons doel veroveren en zette een counter alleen op. Daarbij werd hij nog net in zijn zij geraakt door een speler van Push. De scheidsrechter floot uiteraard een fout tegen ons.

Gefrustreerd door het hele gebeuren draaide Björn zich om naar onze coach en riep hij “Tuurlijk!” Het perfecte moment voor de scheidsrechter om Björn een gele kaart te geven. Hij kwam de kaart bijna in zijn gezicht duwen terwijl hij achter Björn aanliep. Hier maakte Björn helaas de fout om de scheidsrechter een achterwaartse tik te geven, waardoor hij een rechtstreekse rode kaart kreeg en van het veld moest. Bij die rode kaart liep de scheidsrechter heel dicht achter Björn aan en sprak hij hem aan. Björn draaide zich om en had hem daardoor bijna opnieuw mee. De scheidsrechter liet echter zijn linkervoet voor het wiel van Björn staan, die dat niet gezien had aangezien hij de man in de ogen aankeek. Toen Björn het veld dan wou verlaten, bleef hij haperen aan die voet. Zodra hij dat doorhad, stopte hij met rijden, maar hij kreeg een flinke duw in zijn zij van de scheidsrechter. Björn ging hier niet op in en verliet het veld.

Met 4 spelers en 30 seconden was het nagelbijten om onze voorsprong te behouden. Push kreeg natuurlijk balbezit en scoorde meteen. We klampten ons vast aan ons laatste puntje voorsprong en konden de bal tot het fluitsignaal tegen de boarding klemmen. Nooit gedacht dat we er zo voor zouden moeten vechten, maar de welverdiende drie punten zijn binnen met een eindstand van 8-7!

Zowel wij als de scheidsrechter dienden een protest in, dus het wedstrijdformulier werd niet getekend. Terwijl we ons voorbereidden op de laatste wedstrijd tegen E-Team Emmen, kregen we te horen dat de scheidsrechter tegen toeschouwers zat te dreigen om Björn een heel seizoen te schorsen. We vonden het jammer dat in zo’n sport zo’n vijandigheid moet bestaan, maar lieten ons niet kisten en focusten ons op de wedstrijd tegen E-Team Emmen. De adrenaline gierde nog bij ons allemaal door het lijf en we hadden er zin in.


Quinlan kreeg zijn eerste kans op het veld en speelde vanaf het begin goed mee. Tom scoorde na een pas het eerste doelpunt, Emmen maakte gelijk. Na een mooie pas van Björn kruiste Tom de bal perfect: 1-2. De combinaties bleven maar komen en Tom schoot ook de 1-3 en 1-4 binnen. Björn nam het vijfde doelpunt voor zijn rekening. E-Team Emmen kon twee doelpunten maken, waarvan een met een penalty. Die werd hen gegeven nadat Tom hard botste op een speler die een doelpoging ondernam. Hij kreeg dan ook een gele kaart. Een speler minder weerhield er ons niet van om er 3-6 van te maken.

In de tweede helft ging het scoren een beetje heen en weer, maar wij scoorden veel vaker dan E-Team Emmen. Björn scoorde er nog 7 en paste de laatste naar Tom, die de eindscore op 9-14 bracht. De wedstrijd werd perfect gefloten door beide scheidsrechters, zeer leuk om zo de dag met wat rust te kunnen eindigen. Ook de lift van de bus was gerepareerd, dus we konden op tijd terug vertrekken.

Met 6 punten in de pocket staan we op een voorlopige 4deplaats in de tussenstand en mogen we spreken van een geslaagde competitiedag. Helaas heeft de commissie beslist om Björn maar liefst 4 wedstrijden te schorsen, waardoor hij de komende 2 competitiedagen zal missen. De scheidsrechter krijgt geen enkele vorm van opmerking voor zijn optreden in onze gehele match. Een zeer bittere pil om te slikken, maar we trekken er een les uit en hopen dat we ons seizoen op een normale manier en zonder verwijten kunnen verderzetten. 1 december staat al de volgende competitiedag op het programma in Roermond. Daar spelen we tegen GP Bulls E1 en opnieuw tegen Push E1.

Hedwige Van Steen, 22 november 2018