Mooi einde van Nederlands seizoen met laatste winst in Hoofdklasse

Op 26 mei speelden we de laatste competitiedag in de Hoofdklasse. Onze laatste tegenstanders waren Upward, Black Scorpions en GP Bulls, een loodzware dag na een vermoeiend tornooi in Zürich waar we nog niet van hersteld waren. We gingen vol voor winst tegen Black Scorpions.

Ook op onze laatste competitiedag moesten we het doen zonder wisselspelers, een nasleep van het vermoeiende vriendschappelijke tornooi in Zürich. Onze aanwezige spelers waren moe en Tom was zelfs geblesseerd. We vertrokken vroeg naar het verre Arnhem met één doel: nog een laatste keer winnen van The Black Scorpions.

We speelden met Fuxin, Tom, Bryan, Mark en Hedwige. Volgend seizoen spelen we ook in de Nederlandse competitie met een puntensysteem, dus dan zullen we sowieso altijd maar met twee handstickspelers tegelijk spelen. Deze opstelling was dus een goede voorbereiding voor volgend seizoen. We wisten dat we onze eerste wedstrijd tegen Upward zouden verliezen, dus probeerden we verschillende tactieken uit. We stopten veel kansen en creëerden zelf kansen aan doel, vooral in de tweede helft werden we beter. Fuxin en Tom voelden elkaar goed aan. De 11-6 nederlaag voelde niet zwaar aan, gezien het mooie geleverde spel. 


De volgende wedstrijd tegen The Black Scorpions wilden we absoluut winnen. Of dat zou lukken was nog maar de vraag. De snelle 1-0 achterstand maakte ons alert. Fuxin zorgde via Tom voor de gelijkmaker en Tom bracht ons op voorsprong. Fuxin bouwde de voorsprong uit naar 1-3, de voorlopige tussenstand na de eerste helft.

De tweede helft begon stroef, de verdediging liep nog steeds goed maar we vonden minder vlot gaten aan doel. Na even zoeken werd ons geduld beloond: Fuxin zag Tom, paste en Tom schoot mooi binnen. Een foutje in onze verdediging kostte ons een punt, maar Fuxin scoorde nog tweemaal: 2-6. Dankzij een succesvolle counter scoorde Tom nogmaals achter de keeper. Met nog enkele minuten te gaan waren we zeker van de winst. Black Scorpions scoorde nog een laatste maal, maar met 3-7 was de winst binnen.


Na twee zware wedstrijden in het verre en warme Arnhem waren we gesloopt. Ook voor Tom was het niet meer verantwoord om met zijn geblesseerde arm verder te spelen. We voelden ons dan ook genoodzaakt om forfait te geven tegen GP Bulls, landskampioen van dit seizoen. Jammer aangezien dat ons meteen drie punten kostte, maar het was beter zo.

We sluiten het seizoen af met in totaal 11 punten op een voorlaatste plaats. We voelen dat er meer in zat, maar hebben opnieuw groei gezien bij alle spelers en zijn erg benieuwd naar het volgende seizoen, waar we door het puntensysteem maar met twee handstickspelers tegelijk zullen kunnen spelen.

Hedwige Van Steen, 21 juni 2018

Gidos Screamers wordt tweede op internationaal clubtornooi

Van 18 t.e.m. 21 mei namen we deel aan een vriendschappelijk clubtornooi in Zürich, Zwitserland. We gingen voor teambuilding en plezier, maar waren erg blij met de tweede plaats in de poule en tweede plaats in het eindklassement van het tornooi.


Klik op de foto's om ze te vergroten.
Aanvankelijk zouden we met 7 spelers deelnemen: Björn, Fuxin, Gilles en Tom als handstickspelers, Bryan en Hedwige als T-stickspelers en Ben Liebens (speler bij Rhodie en Black Scorpions) als doelman. Ben moest helaas last-minute afzeggen wegens gezondheidsredenen, waardoor Bryan en Hedwige sowieso alle wedstrijden moesten spelen, iemand op het veld en iemand in doel. De handstickspelers hadden maar één wisselspeler. We wisten dus al op voorhand dat de reis en het tornooi van ons allemaal een zware tol zou eisen.

Voor vertrek hebben we eerst nog genoten van een mooie avond met het team. Pas ’s nachts vertrokken we met de bus en twee vrijwillige chauffeurs naar Zürich: zo vermeden we files en konden we wat slapen. Twaalf uren later konden we al inchecken op de kamer in Zürich. Daarna trokken we naar een Italiaans restaurant voor een heerlijke pizza of een portie pasta. We kropen op tijd onder de lakens om fris te zijn voor de vier poulewedstrijden.

De eerste wedstrijd speelden we tegen GP Bulls, dat voor dit tornooi samengesteld was uit spelers van het eerste en tweede team. Aangezien het onze eerste wedstrijd van de dag (en het tornooi) was, waren we nog niet helemaal wakker en was het nog wat aftasten. We begonnen echter goed en kwamen 0-2 op voorsprong. Helaas haalde GP Bulls ons in en stond het bij de rust plots 2-2. We hielden het hoofd koel en konden, mede dankzij onze hoge druk en uitstekend teamwork, de bal weghouden en vaak veroveren. Zo scoorden we nog driemaal zeer mooie doelpunten, waaronder eentje van Tom. Hij werd op weg naar doel door drie tegenstanders naar links gedreven en slaagde er alsnog in te scoren. GP Bulls scoorde net voor tijd nog een laatste maal, maar dat was onvoldoende om ons in te halen. De eerste overwinning was binnen: 3-5.

De volgende tegenstander was Rolling Thunder Bern, een Zwitserse ploeg. Hier was het belangrijk om scherpschutter Steve geen tijd te geven om gaatjes aan doel te zoeken. In de eerste helft glipte hij af en toe tussen onze verdediging door, maar hij kwam niet tot scoren. In de tweede helft waren er zelfs geen schoten op doel, dus de verdediging was meer dan geslaagd. Zelf scoorden we maar liefst acht keer, zowel dankzij individuele acties als mooie combinaties: 0-8.


Munich Animals uit Duitsland begon sterk tegen ons: hun allereerste aanval resulteerde meteen in een doelpunt. Ons antwoord was duidelijk: 6 doelpunten in de eerste helft en nog eens 6 doelpunten in de tweede helft. Met een 12-1 verpletterende winst waren we al zeker van deelname aan de halve finale.





De laatste poulewedstrijd speelden we tegen Black Knights Dreieich, kampioen van Duitsland. We besloten het hier rustiger aan te doen om onze krachten te sparen voor de finales. Black Knights deed net hetzelfde, wat zorgde voor een trage en afwachtende wedstrijd. We verloren uiteindelijk met 3-4, maar het resultaat was onbelangrijk.

In de avond genoten we nog van een maaltijd in een Mexicaans restaurant, sommigen dronken nog iets in de bar van het hotel.



Door het verlies tegen Black Knights Dreieich kwamen we de volgende dag uit tegen de winnaar van poule B en tevens de organisator van dit evenement, Iron Cats. Deze ploeg heeft fysiek weinig kracht, maar werkt schitterend samen. We wisten dus dat dit een tactische wedstrijd zou worden. Iron Cats creëerde al snel meerdere kansen, door goed te blokken en af te wachten tot er een gaatje aan ons doel was. Vroeg in de wedstrijd konden we counteren. Björn paste en Tom maakte af voor doel.


Pas in de tweede helft werd er opnieuw gescoord. Via een penalty bracht Fuxin onze voorsprong op 2-0. Helaas scoorde Iron Cats tweemaal na elkaar tussen de wielen door. Björn antwoordde meteen met een mooi doelpunt, maar dit werd afgekeurd doordat hij in het doelgebied zat. Even later scoorde hij alsnog op de counter. Het allerlaatste doelpunt scoorde Fuxin, na een assist van Björn. Het ticket naar de finale was binnen!

In de finale speelden we opnieuw tegen Black Knights Dreieich. Perfecte passen van Björn, Fuxin en Gilles leverden ons snel twee doelpunten op. Een moment van onoplettendheid werd snel bestraft met een doelpunt, maar Björn en Fuxin maakten er 1-4 van. Er ontstond paniek bij Black Knights en er werd snel gewisseld, in de hoop dat blokken hen beter zou afgaan dan passen. Helaas werkte dat wel degelijk. Ze kregen meer tijd om gaten te zoeken aan doel en vonden die uiteindelijk ook: op enkele minuten tijd stond het 4-4. Björn bracht ons opnieuw op voorsprong met 4-6, maar Black Knights maakte opnieuw gelijk.


Door mooie samenwerking tussen Björn en Gilles werd het uiteindelijk nog 7-8 in ons voordeel, maar Black Knights ging erop en – in de laatste minuut – erover. Wij misten nog een penalty en konden niet meer gelijk maken. Ergens waren we teleurgesteld in het 9-8 verlies, maar we hebben allemaal zeer hard gevochten en Black Knights heeft de winst zeker niet gekregen van ons.

’s Avonds hebben we allen samen genoten van de farewell dinner en de daarbij horende prijsuitreiking en party. Als kers op de taart werd onze scheidsrechter Matthias Vanhove, die ook zal fluiten op het WK in Italië, verkozen tot beste scheidsrechter van dit tornooi.

We willen graag onze vrijwillige chauffeurs Alex en Rob van harte bedanken om ons veilig te vervoeren met de bus. We hebben ons enorm geamuseerd en zijn jullie eeuwig dankbaar dat jullie deze reis mogelijk hebben gemaakt.

Jenka was fotografe van dienst.

Hedwige Van Steen, 12 juni 2018