Screamers winnen alle wedstrijden, Dragons winnen één wedstrijd op openingsspeeldag Belgische Super League

Afgelopen zaterdag werd in Gits de eerste competitiedag van de Belgische Super League afgewerkt. Wij, de Screamers, waren samen met onze tweede ploeg, de Dragons, de gastheer. Allebei speelden we drie wedstrijden waarvan één onderling duel. We kenden wisselend succes waarbij de Screamers alles wonnen en de Dragons na twee verloren wedstrijden dan toch meteen een overwinning pakten bij hun terugkeer op het hoogste niveau.


In de eerste wedstrijd om 10 uur stonden de twee thuisploegen tegenover elkaar. De Screamers waren torenhoog favoriet tegen de tweede ploeg van GIDOS, de Dragons. Dat bleek ook zo in de beginfase waarin de Screamers meteen de wedstrijd in handen namen en al vroeg een ruime voorsprong op het bord zetten. We gingen de rust in met een 12-0 voor de Screamers. In de 2de helft bleef het 1 richting uitgaan en liep de score geleidelijk aan verder op. De doelman van de Screamers moest pas in actie komen met het einde van de wedstrijd in zicht. Bij een 20-0 stand in ons voordeel kregen we een strafschop. Alle spelers wezen richting Mark, de keeper, om de penalty te nemen. Dat deed hij ook met verve door de bal mooi in de hoek te plaatsen. Pas daarna vielen de eerste schoten van de Dragons op doel te noteren. Beide schoten werden gepareerd door de doelman. De eindstand van deze wedstrijd was 23-0. Naast de ene goal van Mark, nam Fuxin zes goals voor zijn rekening en Björn scoorde er zestien.

Na twee uur rust voor de Dragons mochten zij terug aan de slag tegen Wheelblazers 1. Ook deze keer waren de Dragons met een iets kleiner verschil de underdog. Na een redelijke start konden ze het doel niet gesloten houden en na vijf minuten stonden ze 2-0 in het krijt. In het midden van de eerste helft werd het evenwicht eventjes hersteld en konden ze hun voet naast de tegenstander zetten. Maar tot veel kansen kwamen ze niet. Na hard werken in de opbouw konden ze dan toch eens voor gevaar zorgen en meteen een doelpunt maken. Daarna schoten de Wheelblazers 1 weer wakken en duwden ze weer even het gaspedaal in en gingen dan toch met een ruim verschil rusten. 1-5. In de 2de helft ging het iets gemakkelijker voor de ploeg uit Antwerpen en scoorden zij nog 6 keer. Ook de Dragons konden nog een goaltje meepikken. Zo bedroeg de eindscore 2-11. Gilles maakte de twee doelpunten voor de Dragons.

Om 14 uur was het terug de beurt aan de Screamers met hun tweede wedstrijd van de dag. Daarin namen we het op tegen het rouwende Somival 1 die een tweetal weken geleden onverwacht een speler verloren. Om 11u werd hiervoor een minuut stilte gehouden.

Wij begonnen de wedstrijd met veel druk naar voor en dat leverde al snel resultaat op. In de eerste twee minuten kwamen we al vroeg op voorsprong. We drukten door en na vijf minuten hadden we al een marge van drie doelpunten. Voor de tegenstander het signaal om een time-out aan te vragen. Dat bracht geen grote veranderingen teweeg buiten dat we nu iets minder ruimte kregen voor hun doel. Toch liepen we gemakkelijk verder uit tot 9-0 aan de rust. De 2de helft ging op dezelfde manier verder als de eerste helft. In de eerste tien minuten na de rust drukten we nog even door en diepten de voorsprong verder uit. Ongeveer tien minuten voor tijd ging Fuxin naar de kant om zijn rolstoel klaar te maken voor de tweede ploeg. Meteen na de wissel lieten de hoogste verdedigers de tegenstanders te gemakkelijk passeren waardoor zij de nul konden wegwerken. Weg was de beoogde clean sheet. Vanaf nu moest Björn het balbezit voor hem alleen nemen en moesten de andere drie T-stickers ruimte maken voor hem. Ook in deze opstelling konden we nog een paar doelpunten bijmaken. Na het laatste fluitsignaal stond de 16-1 op het bord. Björn scoorde er negen, Fuxin zes en er viel ook een owngoal te noteren.

Na deze wedstrijd stond de belangrijkste match voor de Dragons tegen de Wheelblazers 2 op het programma. Als de Dragons hun terugkeer op het hoogste niveau niet de mist wilden zien ingaan, mochten ze deze wedstrijd zeker niet verliezen. Ze hadden de boodschap blijkbaar goed begrepen en begonnen als een wervelwind aan de wedstrijd. Na tien minuten stonden ze al 4-0 voor. Van een onverwachts grote voorsprong gesproken. De spelers waren er blijkbaar zelf van geschrokken dat ze toch een aantal fouten begonnen te maken in de verdediging en de tegenstander tot op één doelpunt lieten terugkeren. Zo gingen we ook rusten met een 4-3 tussenstand in het voordeel van de Dragons. In de tweede helft besloot onze tweede ploeg om de boel achterin iets meer gesloten te houden. De Wheelblazers 2 moesten nu wel komen, wilden ze nog een kans maken op de overwinning. Het ging de eerste tien minuten van de tweede helft redelijk gelijk op. De Dragons loerden nu op de tegenaanval om zo te profiteren van de ruimte die er lag. Het duurde even vooraleer ze terug een iets grotere marge hadden. Vijf minuten voor tijd stonden ze opnieuw drie goals voor. De Wheelblazers 2 konden nog één keer tegen scoren maar de welverdiende 6-4 zege was een feit. De Dragons hebben er keihard voor gevochten en waren bekaf na een zware en vermoeiende dag. Met deze drie punten is de eerste stap richting behoud gezet. Brent en Gilles verdeelden netjes de goals.

In de laatste wedstrijd van de dag werd het meeste tegenstand voor de Screamers verwacht. Rhodie scheert dit seizoen hoge toppen in de tweede hoogste klasse van Nederland. We kwamen al vlug 1-0 voor, dus leek er niets aan de hand. Maar Rhodie kwam al even vlug terug op gelijke hoogte. Wat niemand voor mogelijk hield gebeurde toch. We kwamen voor het eerst sinds lang nog eens op achterstand in België. Het werd 1-2 en kort daarna verloor Björn een gevecht om de bal in de richting van ons doel. De tegenstander profiteerde optimaal en maakte er 1-3 van. We hadden het volledig aan onszelf te danken door te verdedigend van start te gaan. We zetten te weinig druk op de tegenstander en speelden te traag in balbezit. Na de dubbele achterstand schakelden we meteen een versnelling hoger in balbezit. Dat leverde meteen de aansluitingstreffer op. In balverlies vingen we de tegenstander hoger op. Op de counter maakten we al vlug terug gelijk. We gingen er nu op en over en stonden bij de rust 6-3 voor. In de tweede helft gingen we door op ons elan. Nu dikte de score gestaag verder aan. Kort voor tijd ging onze keeper in de fout door een trage bal door te laten. Toen stond er 12-6 op het scorebord. Wij scoorden nog een dertiende keer en de doelman kon toch nog de wedstrijd met een positieve noot beëindigen met een driedubbele redding. Doelpunten: Fuxin 2, Björn 11. De Screamers lijken na de eerste compititiedag op weg naar een negende opeenvolgende titel.

Hier kan je de foto's van onze twee ploegen tijdens deze competitiedag bekijken.

De volgende speeldag komt er al snel aan. Op 10 december is Somival de gastheer voor de tweede competitiedag van de Belgische Super League in het Jeugdcentrum te Waregem.

24 november 2016, Mark Tansens

Een fel bestreden punt tegen kampioen GP Bulls en een nipte nederlaag tegen vice-kampioen De Pont E1

Zaterdag 5 november reisden we opnieuw naar het verre Stadskanaal (Noord-Nederland) voor de tweede competitiedag in de Nederlandse Hoofdklasse. De verre rit leek deze keer vlotter te gaan. Op het programma stonden tegenstanders De Pont E1 en GP Bulls, de vice-kampioen en kampioen van het vorige seizoen. Een zware dag dus.

We begonnen onze eerste wedstrijd om 14u met Björn, Bryan, Fuxin, Gilles en Mark. We kwamen traag op gang en voelden daar meteen de gevolgen van. Na amper twee minuten stond De Pont met 0-2 voor: dat was de wake-up call die we nodig hadden. Björn volgde een knappe blok van Bryan en wurmde zich tussen twee tegenstanders door. Op het allerlaatste moment paste hij naar Gilles, die zich had vrijgezet. In een poging om de pas te onderscheppen werkte tegenstander Kamal de bal per ongeluk in zijn eigen doel: 1-2. Daarna volgden een reeks van kansen die beide partijen niet konden benutten. De Pont slaagde erin de bal te veroveren en alleen op ons doel af te razen. Mark wachtte tot op het laatste moment en reed dan naar voren, maar de bal werd achter hem binnengeschoten. Dat was ook meteen het laatste doelpunt van de eerste helft.

We begonnen de tweede helft met Hedwige in de plaats van Bryan. De Pont paste rond en vond niet meteen een gat. Bij een mislukte pas greep Björn zijn kans. Hij reed alleen af op de keeper en schoot op het allerlaatste moment voor hem. Ons tweede doelpunt was een feit. Niet veel later slikten we een owngoal. Bij een pas voor ons doel raakte de bal Hedwiges wiel, waardoor deze in het doel werd getikt: 2-4. Ademruimte kregen we niet. Bij een balverlies reden we in elkaars weg. Kamal schoot de bal vanop een grote afstand perfect achter Mark’s wielen en scoorde zo het vijfde doelpunt voor De Pont. Fuxin verraste daarna de tegenstander met een even harde knaller. Hij nam zijn tijd en vond een klein gaatje achter de keeper: 3-5.

Helaas liet het volgende tegendoelpunt niet lang op zich wachten. Sjoerd van de Pont zette zich vrij en werd niet op tijd opgevangen door ons. Hij kreeg de bal en sloeg deze keihard binnen. We gaven niet op en werkten een knappe aanval af. Björn volgde Hedwiges blok, reed achter De Pont’s doel en scoorde het laatste doelpunt van de wedstrijd. Er stonden nog ongeveer acht minuten op de klok, maar veel gebeurde er niet meer. De Pont hield de bal bij en paste rond, maar vond geen gaten. Dat hoefde ook helemaal niet, dus was er voor hen geen druk. Na een time-out zetten we meer druk op de bal. We creëerden veel kansen en misten het doel steeds nipt, maar dat maakte niets uit. Het zijn uiteindelijk de doelpunten die tellen. We verloren de wedstrijd met 4-6.

We kregen een uurtje de tijd om even bij te komen, voor we er weer invlogen tegen kampioen GP Bulls. Ook hier begonnen we met dezelfde opstelling. We zagen onze kans groot, zeker toen bleek dat de Bulls een belangrijke speler misten.

De wedstrijd ging in een hoog tempo van start. We kregen meteen onze eerste kans. Helaas bleef Gilles’ stick haperen, waardoor hij de gepaste bal van Björn net niet kon binnentikken. GP Bulls kreeg dan weer te veel ruimte aan ons doelgebied en tikte de 1-0 binnen. Na heel wat botsingen en afwachten schoot Björn een ogenschijnlijk onmogelijk doelpunt binnen. De bal vloog tussen twee handstickspelers door en belandde voor de keeper in doel. Even later slikte Fuxin zijn eerste groene kaart na een botsing met een tegenstander. Bij een volgende botsing volgde zijn tweede groene kaart, waardoor hij twee minuten van het veld moest. Met een speler minder bezweken we onder de hoge druk van GP Bulls en slikten we een tweede doelpunt. Fuxin mocht hierdoor het veld terug op. Na een lange tijd zoeken, vonden we eindelijk een opening. Björn paste naar Gilles en hij tikte binnen. We gingen de rust in met 2-2.

We besloten de tweede helft te beginnen met dezelfde opstelling. We verhoogden wel de druk op de tegenstander. Niet veel later kreeg ook Gilles een groene kaart. Na vele botsingen scoorde Björn het derde en vierde doelpunt. GP Bulls scoorde meteen daarna de 3-4. Naarmate de klok verder tikte in ons voordeel, werd de tegenstander steeds zenuwachtiger. Ze gingen dan ook zeer diep jagen op de bal. Toen Björn ook het vijfde doelpunt voor ons scoorde, geraakten de gemoederen verhit.

GP Bulls kwam dichterbij en scoorde de 4-5. Daarna volgde een zenuwslopende fase. Een speler van GP Bulls kreeg de bal aan ons doelgebied en schoot keihard op de bal. Mark hield de bal nog net buiten ons net, maar de bal rolde terug in handen van de tegenstander. Daarop volgde een ware worsteling om de bal, waarbij Björn zachtjes naar achteren reed tegen een blokker en waarna de tegenstander letterlijk begon te slaan op onze sticks. Toch was het Björn die in fout was volgens de scheidsrechter, hoewel zijn botsing geen enkele invloed had op het spel. We kregen een penalty tegen, waaruit de 5-5 volgde. In de minuut die er ons nog restte gingen we vol voor de bal, maar het eindsignaal maakte een einde aan deze strijd. We waren enorm ontgoocheld dat alweer een wedstrijd in ons nadeel beslist werd door een scheidsrechter.

Hoewel we naar huis keerden met 1 punt, waren we tevreden over het geleverde spel. Het samenspel blijft groeien en we vinden steeds weer manieren om het de tegenstander zeer moeilijk te maken. Er is ongetwijfeld nog veel groeipotentieel voor dit seizoen, en dat zullen we benutten ook. We staan momenteel op een vierde plaats in het klassement, maar kunnen dit nog steeds inhalen.

Hier kan je de foto's bekijken van deze speeldag vorige zaterdag.

De volgende competitiedag in de Hoofdklasse vindt plaats in Eindhoven op 17 december. Daar spelen we maar liefst drie wedstrijden. Onze tegenstanders zijn Upward E1, E-Team Emmen en GP Bulls. Voor het zo ver is komen we nog tweemaal in actie in de Belgische competitie. Op 19 november en 10 december werken we in totaal 5 wedstrijden af. Het doel? De negende landstitel op rij op onze naam schrijven!

Onze collega’s van Somival gaven zaterdag forfait in de Overgangsklasse door het overlijden van hun speler en vriend Jules Cuvelier. We willen ons oprechte medeleven betuigen aan zijn familie, vrienden en ploeggenoten. We wensen iedereen die Jules gekend heeft veel sterkte toe in deze moeilijke periode.

12 november 2016, Hedwige Van Steen

Een mooi begin van het seizoen, met aandachtspunten voor de toekomst

Op zaterdag 8 oktober ging onze Nederlandse competitie van start in Stadskanaal (Noord-Nederland). De eerste competitiedag van het seizoen was al meteen de verste: de heenreis duurde maar liefst vier en een half uur! Er stonden twee wedstrijden op het programma die we absoluut niet mochten verliezen. Onze tegenstanders waren Push E1 en E-Team Emmen E1.

We vertrokken in Gits om 8u. Omwille van de afstand kozen we ervoor om deze keer met twee bestelwagens te rijden in de plaats van met de bus. Zo konden we heel wat tijd uitsparen. De eerste competitiedag van het seizoen is altijd weer wennen. Ook nu was dat niet anders: Kampong degradeerde uit de Hoofdklasse en Push (vroeger bekend als BISO’65) kwam in hun plaats. Er waren ook een heleboel spelers die een Turbo Twist Sport 3 hadden aangeschaft, deze stoel is iets sneller dan de Turbo Twist Sport 2. Ten slotte waren er ook enkele nieuwe regels. Eén van die nieuwe regels hield in dat de T-stick nog maar maximaal 30cm lang mocht zijn, in plaats van 35cm. Deze nieuwe lengte is al jaren de regel internationaal en in de Belgische competitie. De nieuwe regels werden die dag voor het eerst toegepast. Dat zorgde voor enkele vertragingen, waardoor de wedstrijden pas een half uur later konden gespeeld worden.

We kozen ervoor om met drie handstickspelers te spelen op het veld. Zo konden we meer passen en hadden we meer kracht. Bryan blokte, Mark stond in doel. Hedwige stond klaar om in te vallen in de tweede helft. We begonnen de wedstrijd met balbezit. Push koos ervoor om met één man te jagen en met drie aan doel te staan. Deze tactiek weerhield er ons niet van om veel te passen en openingen te maken. Het was al snel duidelijk dat we de bovenhand hadden in deze wedstrijd. Mits voldoende focus zou dat niet veranderen. Push vertrouwde op het blokwerk van de blokkers. Vooral in het begin van de wedstrijd konden ze ons uitblokken en achter het doel rijden. Daar werden ze dan wel afgestopt. Ze hielden de bal, maar kregen geen kansen om te schieten. In de derde minuut zag Björn een kans om de bal af te pakken. Hij raasde op het doel af en kruiste de bal prachtig in de linkerhoek: 1-0. Push wisselde daarna een verdediger voor een aanvaller, om extra mankracht te hebben op het veld. Dat betekende meteen ook een verandering van tactiek: ze gingen plots met twee jagen. Dat hield ons niet tegen om nog twee extra doelpunten te maken. Daarna zorgde Björn voor een waar spektakel. Hij veroverde de bal, speelde het hele team van Push uit en scoorde vervolgens voor een aanvaller en achter de keeper. De actie verstomde iedereen: 4-0. Gilles mocht het volgende doelpunt op zijn naam schrijven. Ons team werkte goed samen. Ook Mark stond scherp. De weinige kansen die Push kreeg, stopte hij iedere keer weer. Björn en Gilles zorgden elk nog voor een doelpunt. We gingen de rust in met een prachtige 7-0.

In de tweede helft werd Bryan gewisseld voor Hedwige. Ook de tegenstander voerde een wissel uit. Het was al snel duidelijk dat de tegenstander een nieuwe tactiek had: Björn uit het spel houden met een aanvaller. Ze speelden plots ook defensiever. Scoren werd daardoor moeilijker, maar niet onmogelijk. Fuxin en Björn scoorden allebei nog eens. Een speler van Push vond een klein gaatje in onze verdediging en nam zijn kans. Een stuiterende – maar niet te hoge – bal ging ons net binnen. Het eerste doelpunt voor Push. Björns antwoord daarop volgde amper een halve minuut later. De stand was ondertussen al 10-1. Push probeerde nogmaals te schieten op ons doel, maar de bal werd afgestopt door een T-stick. Daaruit volgde een counter, waarbij het midden mooi werd vrijgemaakt. Björn zag de opening en scoorde: 11-1. Push creëerde meer kansen en schoot opnieuw op ons doel. Opnieuw werd de bal door Mark gestopt. De tegenstander heroverde echter de bal en scoorde een schijnbaar onmogelijk doelpunt van achter ons doel: 11-2. We werkten de wedstrijd in schoonheid af met een eindstand van 13-2.

Onze volgende wedstrijd was pas twee uur later. We besloten om allemaal in de cafétaria iets te drinken en te eten. De meesten aten frietjes. Het was zoals altijd gezellig.

Daarna was het weer tijd om te spelen. E-Team Emmen was een ploeg waar we normaal gezien altijd van wonnen, maar de laatste keer dat we ertegen speelden, verloren we. We stonden dus extra scherp en wisten dat we niet mochten verliezen. We begonnen opnieuw met Bryan als blokker en de drie handstickspelers Björn, Gilles en Fuxin. Mark stond trouw op post als keeper, Hedwige stond klaar om in te vallen. De wedstrijd begon opnieuw met balbezit voor ons. Zoals steeds koos de tegenstander ervoor om met drie aan het doel te staan en om met een man te jagen op de bal. Door slordig teamwork verloren we de bal al gauw. Daaruit vloeide al meteen de eerste kans voor E-Team Emmen. Gelukkig werd de bal mooi tegengehouden door Mark, waardoor Björn de kans kreeg om te counteren. Hij verraste de keeper en scoorde het eerste doelpunt van de wedstrijd. De 1-0 bleef niet lang staan op het scorebord. De tegenstander zette een slimme aanval in en verraste ons. Het viel op dat onze verdediging niet goed was. E-Team creëerde de ene na de andere kans. Steeds weer moest iemand het schot stoppen. Mark leek wel een schietschijf. We waren wel efficiënter dan E-Team. We kregen minder kansen, maar het scorebord ging constant gelijk op. In de eerste helft was het verschil nooit groter dan één doelpunt. We gingen de rust in met een 4-4 gelijkstand. Omdat het een nek-aan-nekrace was, werd er besloten om verder te gaan met deze opstelling en om geen wissel door te voeren.

In de tweede helft creëerden opnieuw beide teams kansen. Bryan stopte een schot, waarop Fuxin de bal meenam en samen met Björn op het doel van de tegenstander afstormde. Door twee verdedigers bij Björn zag hij zich genoodzaakt om het schot zelf te nemen. De bal raakte met een enorme snelheid de T-stick van de keeper, waardoor deze over de stick in het doel vloog. De scheidsrechter zag dit echter niet en zag dus enkel de bal terug in het doelgebied rollen. Ons doelpunt telde onterecht niet. E-Team maakte gebruik van de verwarring die daaruit ontstond bij ons team en schoot op ons doel. Gelukkig werd de bal nog op tijd tegengehouden door Gilles. Een volgende aanval van ons had wel effect en Gilles scoorde het vijfde doelpunt voor ons. Door balverlies aan ons eigen doel kon een tegenstander plots helemaal alleen achter ons doel rijden en daar proberen te scoren. Mark dreigde die hoek niet te halen, dus gaf hij vol gas en raakte daardoor ook die tegenstander. Een noodzakelijke fout met een penalty als gevolg. Nu was het erop of eronder. Helaas schoot de tegenstander de bal voor Mark binnen.

Enkele minuten voor tijd stond het 9-8 in ons voordeel. Björn waagde zijn kans om daar 10-8 van te maken. Er stonden maar twee verdedigers bij het doel. Hij besloot tussen hen te kruipen, maar net op dat moment draaide een verdediger naar binnen, waardoor Björn hem raakte. Hier maakte de scheidsrechter de foute beslissing om de fout aan Björn te geven en hem hiervoor tegelijk een groene kaart te geven. Nog geen minuut later reed Björn opnieuw op het doel van E-Team af, langs de boarding. Links van hem reed een tegenstander en Fuxin. Doordat Fuxin te veel naar rechts draaide, raakte hij de tegenstander, die vervolgens Björn raakte. Het spel werd stilgelegd en hier werd een zeer vreemde beslissing gemaakt. Björn kreeg de schuld en kreeg ook een tweede groene kaart, wat er een gele kaart van maakte. Hierdoor moest hij twee minuten van de kant. Er heerste veel ongeloof bij ons op dat moment, maar toch vochten we gedurende die twee minuten volop voor de bal. We konden zelf counteren! De bal werd wel gestopt door de keeper. Opnieuw veroverden we de bal en opnieuw raasden we op dat doel af. Ook Mark hielp mee. Met één speler te kort werd het natuurlijk onvermijdelijk dat ze zouden scoren. Toen een aanvaller voor ons doel dreigde te scoren, moest Fuxin wel ingrijpen en een penaltyfout maken. Tijdens deze penalty stond Mark opnieuw oog in oog met dezelfde aanvaller. Deze koos op het allerlaatste moment om de bal deze keer achter hem te schieten, en scoorde zo het laatste doelpunt van de wedstrijd: 9-9. Björn mocht terug op het veld en we probeerden nog te scoren in de laatste seconden, maar het eindsignaal weerklonk.

Het was een vermoeiende competitiedag waar nog net dat ietsje meer in zat, maar we kunnen tevreden terugkijken. We weten waar onze fouten liggen en gaan aan de slag om deze weg te werken. Met 4 punten staan we momenteel tweede in de rangschikking. Op 5 november reizen we opnieuw af naar het verre Stadskanaal. Dan zullen we het opnemen tegen De Pont E1 en GP Bulls E1, de landskampioen van vorig jaar.

Bekijk hier al onze foto's van de eerste competitiedag in de Nederlandse Hoofdklasse.

20 oktober 2016, Hedwige Van Steen

5 spelers van onze ploeg nemen van 13 tot en met 17 juli met België deel aan het EK

Op maandag 11 juli vertrekt het nationaal team Powerchair Hockey naar het Europees Kampioenschap in Nederland waar van 13 tot en met 17 juli gestreden wordt om de Europese titel. Van onze ploeg zijn er 5 spelers geselecteerd; Fuxin Ruan, Björn Sarrazyn, Mark Tansens, Hedwige Van Steen en Bryan Vantornhout. Om 17u komen ze aan op hun verblijfplaats Hotel De Rijper Eilanden in De Rijp.




Dinsdagvoormiddag worden onze spelers medisch gekeurd en geclassificeerd. Ook wordt al het materiaal waar we mee spelen aan een technische keuring onderworpen. Dinsdagnamiddag staat er ook een training gepland op het competitieveld. Zo kunnen we al een eerste keer kennis maken met de sportvloer. Op woensdag is er ook nog een mogelijkheid om te trainen.

Van woensdag 13 juli tot en met zondag 17 juli worden alle wedstrijden afgewerkt. Op woensdagavond om 18u30 wordt het toernooi officieel geopend met een openingsceremonie. Daarna gaat om 20u30 het toernooi van start met de eerste groepswedstrijd in groep A tussen Nederland en Zwitserland. Donderdag en vrijdag worden alle andere poulewedstrijden gespeeld. Wij, België, beginnen donderdagvoormiddag om 10u15 aan onze eerste wedstrijd tegen Italië. Dezelfde dag spelen we om 13u45 onze tweede wedstrijd tegen Finland. Vrijdag om 14u30 spelen we dan onze laatste groepswedstrijd tegen Denemarken. Afhankelijk van onze resultaten zullen we ten laatste vrijdagavond weten wanneer we op zaterdag moeten spelen. Het resultaat van zaterdag bepaalt dan weer wanneer we op zondag zullen aantreden.

Klik hier voor het volledige speelschema.

Als je het Belgisch nationaal team Powerchair Hockey wil komen aanmoedigen kan dat op de volgende locatie.

Sporthal De Oosterven
Jan Ploegerlaan 2
1483 VR De Rijp
Nederland

Let op!  Wegens een kleine sportzaal zijn de plaatsen voor toeschouwers wel beperkt. Dus als je van plan bent om te komen kijken kom dan goed op tijd.

Voor onze supporters die het van in België op de voet willen volgen kunnen terecht op de volgende kanalen.

8 juli 2016, Mark Tansens

De derde plaats kwijt, maar toch een succesvolle competitiedag in Nederlandse Hoofdklasse

Zaterdag 23 april reisden we af naar het verre Arnhem om twee wedstrijden te spelen tegen Upward E1 en Kampong Wheely’s E1. Om de derde plaats te behouden moesten we beide wedstrijden winnen, maar dat was een moeilijke opgave. Zeker deze keer, want Gilles kon er niet bij zijn en Björn was nog herstellende van een operatie.

De dag begon spannend nadat we met de bus waren tegengehouden aan de Nederlandse grens voor controle. Dat zorgde er namelijk voor dat we vijf minuten voor onze eerste wedstrijd aankwamen. We hadden amper de tijd om in onze stoelen te kruipen of de match begon al. Gelukkig kregen we nog wat tijd om te overleggen.

De vorige keer dat we tegen Upward E1 speelden, verloren we door veel dodelijke counters. Om dat deze keer te voorkomen, speelden we erg compact en afwachtend. Dat lukte. We begonnen de wedstrijd met balbezit en dat bleef lang zo. We geraakten niet door Upward’s verdediging, maar zij evenmin. Het was pas na een tijd dat ze onze bal wisten af te pakken. We vingen hen perfect op. Wat opviel was dat we veel ballen moesten tegenhouden in onze verdediging, terwijl we zelf weinig kansen creëerden. Helaas zorgde dat uiteindelijk voor het eerste tegendoelpunt dat gemaakt werd door een counter. We bleven proberen maar het lukte niet om te scoren. Even voor de rust slikten we nog een tweede tegendoelpunt. We vochten om de bal aan ons doel en zagen nog net hoe de tegenstander de bal voor Mark schoot. Na de rust gooiden we het over een andere boeg. We pasten de bal heen en weer in de hoop de tegenstander te snel af te zijn. Dat leek te werken. We slaagden erin enkele schoten op hun doel te lossen en onze bal lang bij te houden. In een laatste poging om toch nog te scoren, gingen Bryan en Björn jagen. Helaas had dat het omgekeerde effect. De tegenstander brak tweemaal uit en passeerde Fuxin, Hedwige en Mark. De wedstrijd eindigde met een 0-4 verlies, maar we waren toch tevreden over het geleverde teamwork.

Onze tweede tegenstander was Kampong Wheely’s E1. Zij misten enkele belangrijke spelers, waardoor het voor hen extra moeilijk was om te scoren. In het begin van de wedstrijd moesten we nog op gang komen. De tegenstander zette hoge druk en hield ons op afstand. We slaagden erin eenmaal te scoren, niet veel later schoot Kampong de aansluitingstreffer binnen. Dat was onze wake-up call. We speelden compacter en Björn en Fuxin pasten veel. Zo scoorden we het ene na het andere doelpunt. Het duurde niet lang voor de tegenstander het hoofd liet hangen. In de tweede helft onderschepte Bryan maar liefst vier passen van de tegenstander, wat ons telkens een nieuwe counter opleverde. We sloten het duel af met een topscore van 16-1.

Door ons verlies tegen Upward E1 zijn we onze derde plaats kwijt, maar we mogen toch terugkijken op een geslaagde dag. Het samenspel is alweer verbeterd, dat belooft voor de toekomst. De laatste competitiedag zal uitmaken of we toch nog het seizoen kunnen afsluiten met een derde plaats.

3 mei 2016, Hedwige Van Steen

Een pechdag: net geen winst tegen de GP Bulls, zwaar verlies tegen The E-Team Emmen

Op 5 maart trokken we naar Goes om onze tweede plaats in de Nederlandse Hoofdklasse te verdedigen. Tijdens de 5de competitiedag stonden er voor ons twee wedstrijden gepland, tegen GP Bulls en E-team Emmen. Ook onze tweede ploeg (Gidos Dragons) was aanwezig. Zij hadden namelijk in dezelfde sporthal een competitiedag in Regio Zuid. Zij verloren één keer, wonnen één keer en speelden een keer gelijk.

We moesten spelen tegen de GP Bulls, die tot deze speeldag ongeslagen waren. We kozen voor een opstelling met Fuxin, Björn, Gilles en Bryan. Zo kon er gepast worden en konden we de druk van de tegenstander op ons beperken. We kwamen na 6 minuten op achterstand. We vingen een schot van de tegenstander op, maar nog voor we met de veroverde bal de aanval konden inzetten, werden we tegengehouden door een blokker en een aanvaller. In een poging de bal alsnog te controleren vloog deze helaas ons eigen doel in. Enkele minuten later knalde de tegenstander nog een afstandsschot tussen Bryan en Björn binnen. We waren volledig verrast. Ons antwoord was een prachtig gekruist doelpunt van Björn, dat het resultaat was van een counter waarin iedereen goed blokte. De GP Bulls vonden geen opening meer en verloren de bal. Na geduldig te hebben afgewacht, wist Björn zich opnieuw door hun verdediging te wurmen. Zijn schot miste het doel niet: 2-2. 

De druk nam toe en onze tegenstander werd zenuwachtig. Steeds vaker kwamen passes niet aan of maakten ze een fout. Björn onderschepte een van de passes en ging in volle snelheid op het doel af. Door een verdediger kon hij niet afwerken, maar hij zag Fuxin klaarstaan in zijn ooghoek en schoot de bal met een mooi manoeuvre naar hem toe. Fuxin werkte af en mocht ons derde doelpunt van de match op zijn naam schrijven. De GP Bulls’ ogen gingen open en ze speelden rustiger. Dat loonde: kort voor de rust verloren we onze bal. De tegenstander onderschepte deze en reed achter ons doel. Met een zwaai belandde de bal bij Jules, die hem binnentikte. We gingen de rust in met een 3-3 gelijkstand.

Na de rust scoorden we al snel ons vierde doelpunt. De Bulls werden het slachtoffer van hun eigen tactiek. In een poging om onze bal te veroveren werden er twee van hun spelers geblokt. We zagen onze kans schoon en gingen in volle vaart op hun doel af. Opnieuw zag Björn dat Fuxin vrij stond en opnieuw paste hij naar hem. Fuxin werkte mooi af. Onze voorsprong hield niet lang stand. Een mislukte pas zorgde voor een counter van de Bulls. Zij pasten met succes, waarop één van hun aanvallers een gat voor Mark zag. Hij schoot en scoorde. Even later werd er naast ons doel gebotst met tegenstander Dennis, die de bal had. Hoewel er op dat moment geen enkele kans op een doelpunt was, floot de scheidsrechter een penalty. Mark zette zich schrap, maar kon niet verhinderen dat Dennis na een schijnbeweging de bal achter hem binnenschoot.

We lieten ons niet doen en gingen verder, maar amper een minuut na de penalty knalden de Bulls opnieuw een bal in ons net. We bleven gefocust doorspelen. De tegenstander zette opnieuw te hoog druk. Björn wist hen te passeren dankzij uitstekend blokwerk van Bryan en Mark, waardoor hij de ruimte vond om naar Gilles te passen, die vervolgens scoorde. Niet veel later vonden De Bulls echter opnieuw een gat in het midden, voor Mark. Met een hard schot stonden ze opnieuw twee doelpunten voor op ons. Ons antwoord was een mooi gekruiste bal die via de paal voor de keeper van de Bulls belandde. Met nog enkele minuten op de teller stond het 6-7 in ons nadeel. De tegenstander nam geen risico’s meer en hield de bal bij zich. In een laatste poging om gelijk te spelen gingen we jagen. Hoewel de druk voor hen ondraaglijk was, konden ze het lang genoeg uithouden tot het fluitsignaal weerklonk.

Veel tijd om te bekomen hadden we niet: amper één uur later moesten we al spelen tegen The E-Team Emmen. We hadden tot nu toe al twee keer tegen hen gespeeld dit seizoen en met ruime cijfers gewonnen. Zoals steeds tegen hen, kozen we ervoor om te blokken. Daarom stelden we Bryan, Hedwige, Fuxin en Björn op. Gilles speelde ondertussen een wedstrijd met de Gidos Dragons. We kwamen al snel op achterstand door een gaatje in de verdediging. Een aanvaller van The E-Team glipte achter ons doel en paste naar zijn teammaat, die scoorde. Bij een balverlies aan het doel van The E-Team Emmen, stormde tegenstander Tim met de bal richting ons doel. Hedwige reed volle gas achteruit, maar werd gepasseerd. Ook Fuxin was mee, maar hij kon niet verhinderen dat Tim achter ons doel reed en Mark verraste. 0-2.

Geduld is een schone deugd, en dat is ook onze sterke kant. Dankzij teamwork wisten we alle spelers vast te zetten, waardoor Björn een gaatje vond en ons eerste doelpunt van de match maakte. We vonden steeds vaker openingen, maar wat anders wél lukte, lukte deze keer niet. De keeper wist de bal steeds weer te stoppen. Er werd ook heel wat gebotst in de match. Veel fouten werden niet gefloten, wat het spel daardoor ook beïnvloedde. Mark was in topvorm en hield het ene na het andere schot tegen. Daardoor konden we met succes counteren, wat de 2-2 op het scorebord bracht. De gelijke stand hielden we maar even vol. We maakten te veel fouten in onze verdediging, wat ons een doelpunt kostte. Niet veel later konden we echter de gelijkmaker scoren. We gingen de rust in met 3-3.

Na de rust begonnen we sterk: in de eerste minuut scoorde Björn al de 4-3. Dat was mogelijk dankzij een sterke blok van Bryan. We waren sterk bezig en opnieuw hield Mark een mooi schot tegen. In onze aanval op de tegenstander probeerden we te scoren, maar The E-Team hield de bal tegen. Een van hun aanvallers stond vrij en raasde op ons doel af. Hedwige reed opnieuw volle gas achteruit, maar moest kort voor doel lossen. De tegenstander vond op het laatste nippertje nog een gat achter Mark en scoorde. Niet lang daarna raasden ze opnieuw op ons doel af, deze keer zelfs met twee. Ditmaal was Bryan mee naar voren. Hij kon verhinderen dat de aanvaller met de bal scoorde, maar de pas naar zijn teammaat was niet te stoppen: 4-5.

We gingen aan het experimenteren om toch te kunnen scoren. Dat kende een grote weerslag: we kregen de ene na de andere counter tegen. Mark stopte er drie, maar de vierde was te veel. Zo stond het 4-6 in ons nadeel. Met het einde van de match in aantocht was de zaak beklonken voor The E-Team. Ze vonden nog eenmaal een gaatje bij ons en verzilverden nog een penalty. Met een keiharde 4-8 sloten we de match af.

We staan nu op de derde plaats in het klassement. Het zal vechten worden om deze te behouden, maar we zijn vastberaden.

21 maart 2016, Hedwige Van Steen

Verslag van de derde competitiedag in de Belgische Super League

Zaterdag vond de derde competitiedag in de Belgische Super-League plaats in Diepenbeek. Rhodie was de organiserende club. We moesten spelen om 11u, 13u en 15u. Het was een belangrijke dag voor ons: bij driemaal winst waren we zeker van de 8ste landstitel op rij.

De dag begon spannend: door omstandigheden kon de bus niet op tijd vertrekken en we dreigden forfait te moeten geven voor de eerste match tegen Somival E2. In samenspraak beslisten we om Björn, Fuxin en Matthias te laten vertrekken met de auto en ter plaatse twee sportrolstoelen te lenen. Mark was met zijn eigen vervoer al ter plaatse. Een kwartier voor aanvang van de wedstrijd kwamen Björn, Fuxin en Matthias aan. De Wheelblazers waren zo attent om hun rolstoelen uit te lenen, waardoor we met drie aan de wedstrijd konden beginnen. Hoewel Fuxin en Björn in een andere rolstoel speelden, verliep het spel erg goed. Vooral teamwork was erg belangrijk. Aan de rust stonden we al met 10-5 voor. In de tweede helft kon Somival E2 niet beletten dat we verder uitliepen. De laatste tien minuten blokte Mark constant mee, waardoor ons doel volledig open was. Een risico, maar met resultaat: de wedstrijd eindigde met een winst van 16-6. Een puike prestatie voor een partijtje 3 tegen 5.

De bus kwam net na de wedstrijd tegen Somival E2 aan. Daardoor hadden we ruim de tijd om ons voor te bereiden op de volgende wedstrijd tegen de Wheelblazers E2. Aan deze match begonnen we voltallig en met onze eigen stoelen. We begonnen met Jordy als keeper. We joegen op de tegenstander zodat ze weinig tot geen kansen kregen. De weinige kansen die ze creëerden, wist onze keeper steeds weer te stoppen. Onze hoge druk op de tegenstander wierp zijn vruchten af. Bij balverlies konden we snel counteren. Op een gegeven moment verloor Sven van de Wheelblazers zijn bal op enkele meters van zijn doel. Bryan benutte de kans: hij controleerde de bal en duwde hem met zijn T-stick het doel in. Bij een penalty kreeg hij de kans om nog een doelpunt aan zijn palmares toe te voegen, maar deze poging wist de keeper te stoppen. Onze aanval verliep iets moeilijker dan de vorige keer. De Wheelblazers verdedigden namelijk rond hun doelgebied om onze kansen te beperken. Met geduld en samenspel lukte het ons om de gaten te vinden en zo een mooie voorsprong uit te bouwen. In de tweede helft wisselden we nog tweemaal van keeper: eerst Hedwige, dan Bryan. Enkel Hedwige moest een doelpunt slikken van een T-stickspeler van de Wheelblazers. Dat bracht de eindstand op 14-2.

De derde wedstrijd tegen Rhodie E1 keepte Mark opnieuw. We besloten om dichter bij ons doel te verdedigen, vanwege de hoge snelheid van de tegenstander. Fuxin joeg op tegenstander Maarten, die de bal had, en wist hem zo voor lange tijd op afstand te houden. Telkens er iemand van ons team uitgeblokt was, namen we het van elkaar over. Dankzij dit mooie samenspel wist Rhodie maar één keer te scoren. In de aanval konden Fuxin en Björn goed passen, met mooie combinaties tot gevolg. De einstand was 18-1.

Na de derde competitiedag zijn we al zeker van de 8ste landstitel op rij. Hiermee hebben we het vorige record van Silos (7 landstitels op rij) verbroken (onder voorbehoud). We kijken vooruit en hopen over twee jaar 10 opeenvolgende landstitels op onze naam te mogen schrijven. 

22 februari 2016, Hedwige Van Steen