Gidos Screamers voor 10de keer op rij kampioen, Gidos Dragons bemachtigt behoud

9 juni was het alles of niets voor Gidos Dragons. Van de drie wedstrijden moesten de Dragons zeker winnen tegen Wheelblazers 1 om behoud te behalen. Gidos Screamers had niets meer te bewijzen, maar wilde het seizoen in schoonheid afsluiten.

De snikhete competitiedag in Merksem begon slecht voor de Dragons: hun enige handstickspeler was Gilles. Passen was dus onmogelijk en daar maakten hun tegenstanders gretig gebruik van, door Gilles steeds te viseren en in te sluiten. De Dragons lieten dat echter niet gebeuren zonder slag of stoot. Tegen Rhodie 1, dat belangrijke spelers miste, konden ze toch 7 maal scoren. Rhodie 1 won met 13-7.


Gidos Screamers speelde meteen daarna tegen Wheelblazers 2. De gebruikelijke tactiek werd bovengehaald, waardoor de Wheelblazers amper tot aan doel geraakten en de Screamers naar hartenlust konden scoren. De Wheelblazers konden op de counter wel Bryan en Mark verrassen met een mooi geplaatste bal. Een eerredder die de eindstand op 19-1 bracht, een mooie winst voor Gidos Screamers.


Bij de Dragons stonden de zenuwen gespannen, want hun volgende wedstrijd speelden ze tegen Wheelblazers 1. Om in de Super-League te blijven, moesten ze gelijkspelen of winnen. Het was jammer om te horen dat de belangrijkste speler van Wheelblazers 1 opgenomen was in het ziekenhuis. De wedstrijd moest gespeeld worden en een gepensioneerde hockeyspeler van de Wheelblazers vervolledigde alsnog het team. Beide teams streden dapper, maar Wheelblazers 1 was duidelijk verzwakt en kon niet op tegen het mooie spel van Gidos Dragons. Gilles scoorde maar liefst 9 maal en keeper Steve liet maar 3 schoten binnen. Een broodnodige winst voor Gidos Dragons!

Vooraleer Gidos Screamers de allerlaatste wedstrijd tegen Rhodie 1 speelde, was het nog een laatste keer aan Gidos Dragons, tegen Somival 1. Somival heroverde de bal na een gemiste counter en opende zelf de score op de counter. Gilles maakte niet veel later de aansluitingstreffer en bracht de Dragons zelfs op voorsprong met een afstandsschot op de counter. Keeper Steve leek wel een schietschijf en hield het ene na het andere schot van Somival tegen. Helaas kreeg Gidos Dragons een penalty tegen waardoor Somival alsnog gelijk maakte. Een balverlies van Gilles dichtbij doel werd bestraft en Somival kwam opnieuw op voorsprong, maar Gilles counterde snel daarna en verraste de keeper met schijnbewegingen: 3-3.


Vroeg in de tweede helft scoorde Somival. Gilles vocht zich een weg naar doel en creëerde meerdere kansen via Quinlan, maar kon geen aansluitingstreffer maken. Somival daarentegen kon de voorsprong uitbouwen tot 5-3. Na heel wat zigzaggen zorgde Gilles alsnog voor de 5-4, maar scoorde daarna niet meer. Somival scoorde nog een laatste maal op de counter en keeper Steve stopte een penalty: eindstand 6-4 in het voordeel van Somival 1.

Voor de allerlaatste wedstrijd van het seizoen mocht Gidos Screamers het nog een laatste keer opnemen tegen Rhodie 1. We hadden gehoopt op een spannende wedstrijd, maar door de afwezigheid van meerdere spelers bij Rhodie was het al voor de wedstrijd duidelijk dat dit niet zou gebeuren. We onderschatten de Limburgers uiteraard niet omdat ze verrassend uit de hoek durfden komen. Rhodie speelde inderdaad goed, maar kon een grote achterstand niet vermijden. In de tweede helft viel Mark uit met een kapotte batterij, waardoor Jordy hem in doel verving. Een moeilijke opdracht gezien zijn schouderblessure. Jordy verbeet de pijn en speelde moedig door, maar kon niet voorkomen dat Rhodie enkele keren kon scoren. We kregen op de koop toe nog een onterechte penalty tegen. We eindigden de wedstrijd alsnog met een verpletterende 6-24 winst, en waren erg trots om op de prijsuitreiking de 10de beker op rij in ontvangst te mogen nemen. Een mooi, rond getal en een record dat we nog ver hopen uit te bouwen.


Dit 10de kampioenschap hebben we te danken aan trainer Marnik en alle spelers die de afgelopen 10 jaar gestreden hebben met ons om te winnen. Het team is sindsdien al heel wat veranderd, maar we vergeten onze spelers nooit.

Fuxin is dit jaar topscoorder met maar liefst 90 doelpunten! Björn achtervolgt met 87 doelpunten en Gilles staat op een vierde plaats met 37 doelpunten voor Gidos Dragons. Brent scoorde 4 maal. Ook Mark en Bryan pikten een doelpuntje mee dit seizoen. Met deze mooie resultaten kijken we positief het nieuwe seizoen tegemoet. Binnen tweetal weken starten de trainingen terug.

Hedwige Van Steen, 22 augustus 2018

Mooi einde van Nederlands seizoen met laatste winst in Hoofdklasse

Op 26 mei speelden we de laatste competitiedag in de Hoofdklasse. Onze laatste tegenstanders waren Upward, Black Scorpions en GP Bulls, een loodzware dag na een vermoeiend tornooi in Zürich waar we nog niet van hersteld waren. We gingen vol voor winst tegen Black Scorpions.

Ook op onze laatste competitiedag moesten we het doen zonder wisselspelers, een nasleep van het vermoeiende vriendschappelijke tornooi in Zürich. Onze aanwezige spelers waren moe en Tom was zelfs geblesseerd. We vertrokken vroeg naar het verre Arnhem met één doel: nog een laatste keer winnen van The Black Scorpions.

We speelden met Fuxin, Tom, Bryan, Mark en Hedwige. Volgend seizoen spelen we ook in de Nederlandse competitie met een puntensysteem, dus dan zullen we sowieso altijd maar met twee handstickspelers tegelijk spelen. Deze opstelling was dus een goede voorbereiding voor volgend seizoen. We wisten dat we onze eerste wedstrijd tegen Upward zouden verliezen, dus probeerden we verschillende tactieken uit. We stopten veel kansen en creëerden zelf kansen aan doel, vooral in de tweede helft werden we beter. Fuxin en Tom voelden elkaar goed aan. De 11-6 nederlaag voelde niet zwaar aan, gezien het mooie geleverde spel. 


De volgende wedstrijd tegen The Black Scorpions wilden we absoluut winnen. Of dat zou lukken was nog maar de vraag. De snelle 1-0 achterstand maakte ons alert. Fuxin zorgde via Tom voor de gelijkmaker en Tom bracht ons op voorsprong. Fuxin bouwde de voorsprong uit naar 1-3, de voorlopige tussenstand na de eerste helft.

De tweede helft begon stroef, de verdediging liep nog steeds goed maar we vonden minder vlot gaten aan doel. Na even zoeken werd ons geduld beloond: Fuxin zag Tom, paste en Tom schoot mooi binnen. Een foutje in onze verdediging kostte ons een punt, maar Fuxin scoorde nog tweemaal: 2-6. Dankzij een succesvolle counter scoorde Tom nogmaals achter de keeper. Met nog enkele minuten te gaan waren we zeker van de winst. Black Scorpions scoorde nog een laatste maal, maar met 3-7 was de winst binnen.


Na twee zware wedstrijden in het verre en warme Arnhem waren we gesloopt. Ook voor Tom was het niet meer verantwoord om met zijn geblesseerde arm verder te spelen. We voelden ons dan ook genoodzaakt om forfait te geven tegen GP Bulls, landskampioen van dit seizoen. Jammer aangezien dat ons meteen drie punten kostte, maar het was beter zo.

We sluiten het seizoen af met in totaal 11 punten op een voorlaatste plaats. We voelen dat er meer in zat, maar hebben opnieuw groei gezien bij alle spelers en zijn erg benieuwd naar het volgende seizoen, waar we door het puntensysteem maar met twee handstickspelers tegelijk zullen kunnen spelen.

Hedwige Van Steen, 21 juni 2018

Gidos Screamers wordt tweede op internationaal clubtornooi

Van 18 t.e.m. 21 mei namen we deel aan een vriendschappelijk clubtornooi in Zürich, Zwitserland. We gingen voor teambuilding en plezier, maar waren erg blij met de tweede plaats in de poule en tweede plaats in het eindklassement van het tornooi.


Klik op de foto's om ze te vergroten.
Aanvankelijk zouden we met 7 spelers deelnemen: Björn, Fuxin, Gilles en Tom als handstickspelers, Bryan en Hedwige als T-stickspelers en Ben Liebens (speler bij Rhodie en Black Scorpions) als doelman. Ben moest helaas last-minute afzeggen wegens gezondheidsredenen, waardoor Bryan en Hedwige sowieso alle wedstrijden moesten spelen, iemand op het veld en iemand in doel. De handstickspelers hadden maar één wisselspeler. We wisten dus al op voorhand dat de reis en het tornooi van ons allemaal een zware tol zou eisen.

Voor vertrek hebben we eerst nog genoten van een mooie avond met het team. Pas ’s nachts vertrokken we met de bus en twee vrijwillige chauffeurs naar Zürich: zo vermeden we files en konden we wat slapen. Twaalf uren later konden we al inchecken op de kamer in Zürich. Daarna trokken we naar een Italiaans restaurant voor een heerlijke pizza of een portie pasta. We kropen op tijd onder de lakens om fris te zijn voor de vier poulewedstrijden.

De eerste wedstrijd speelden we tegen GP Bulls, dat voor dit tornooi samengesteld was uit spelers van het eerste en tweede team. Aangezien het onze eerste wedstrijd van de dag (en het tornooi) was, waren we nog niet helemaal wakker en was het nog wat aftasten. We begonnen echter goed en kwamen 0-2 op voorsprong. Helaas haalde GP Bulls ons in en stond het bij de rust plots 2-2. We hielden het hoofd koel en konden, mede dankzij onze hoge druk en uitstekend teamwork, de bal weghouden en vaak veroveren. Zo scoorden we nog driemaal zeer mooie doelpunten, waaronder eentje van Tom. Hij werd op weg naar doel door drie tegenstanders naar links gedreven en slaagde er alsnog in te scoren. GP Bulls scoorde net voor tijd nog een laatste maal, maar dat was onvoldoende om ons in te halen. De eerste overwinning was binnen: 3-5.

De volgende tegenstander was Rolling Thunder Bern, een Zwitserse ploeg. Hier was het belangrijk om scherpschutter Steve geen tijd te geven om gaatjes aan doel te zoeken. In de eerste helft glipte hij af en toe tussen onze verdediging door, maar hij kwam niet tot scoren. In de tweede helft waren er zelfs geen schoten op doel, dus de verdediging was meer dan geslaagd. Zelf scoorden we maar liefst acht keer, zowel dankzij individuele acties als mooie combinaties: 0-8.


Munich Animals uit Duitsland begon sterk tegen ons: hun allereerste aanval resulteerde meteen in een doelpunt. Ons antwoord was duidelijk: 6 doelpunten in de eerste helft en nog eens 6 doelpunten in de tweede helft. Met een 12-1 verpletterende winst waren we al zeker van deelname aan de halve finale.





De laatste poulewedstrijd speelden we tegen Black Knights Dreieich, kampioen van Duitsland. We besloten het hier rustiger aan te doen om onze krachten te sparen voor de finales. Black Knights deed net hetzelfde, wat zorgde voor een trage en afwachtende wedstrijd. We verloren uiteindelijk met 3-4, maar het resultaat was onbelangrijk.

In de avond genoten we nog van een maaltijd in een Mexicaans restaurant, sommigen dronken nog iets in de bar van het hotel.



Door het verlies tegen Black Knights Dreieich kwamen we de volgende dag uit tegen de winnaar van poule B en tevens de organisator van dit evenement, Iron Cats. Deze ploeg heeft fysiek weinig kracht, maar werkt schitterend samen. We wisten dus dat dit een tactische wedstrijd zou worden. Iron Cats creëerde al snel meerdere kansen, door goed te blokken en af te wachten tot er een gaatje aan ons doel was. Vroeg in de wedstrijd konden we counteren. Björn paste en Tom maakte af voor doel.


Pas in de tweede helft werd er opnieuw gescoord. Via een penalty bracht Fuxin onze voorsprong op 2-0. Helaas scoorde Iron Cats tweemaal na elkaar tussen de wielen door. Björn antwoordde meteen met een mooi doelpunt, maar dit werd afgekeurd doordat hij in het doelgebied zat. Even later scoorde hij alsnog op de counter. Het allerlaatste doelpunt scoorde Fuxin, na een assist van Björn. Het ticket naar de finale was binnen!

In de finale speelden we opnieuw tegen Black Knights Dreieich. Perfecte passen van Björn, Fuxin en Gilles leverden ons snel twee doelpunten op. Een moment van onoplettendheid werd snel bestraft met een doelpunt, maar Björn en Fuxin maakten er 1-4 van. Er ontstond paniek bij Black Knights en er werd snel gewisseld, in de hoop dat blokken hen beter zou afgaan dan passen. Helaas werkte dat wel degelijk. Ze kregen meer tijd om gaten te zoeken aan doel en vonden die uiteindelijk ook: op enkele minuten tijd stond het 4-4. Björn bracht ons opnieuw op voorsprong met 4-6, maar Black Knights maakte opnieuw gelijk.


Door mooie samenwerking tussen Björn en Gilles werd het uiteindelijk nog 7-8 in ons voordeel, maar Black Knights ging erop en – in de laatste minuut – erover. Wij misten nog een penalty en konden niet meer gelijk maken. Ergens waren we teleurgesteld in het 9-8 verlies, maar we hebben allemaal zeer hard gevochten en Black Knights heeft de winst zeker niet gekregen van ons.

’s Avonds hebben we allen samen genoten van de farewell dinner en de daarbij horende prijsuitreiking en party. Als kers op de taart werd onze scheidsrechter Matthias Vanhove, die ook zal fluiten op het WK in Italië, verkozen tot beste scheidsrechter van dit tornooi.

We willen graag onze vrijwillige chauffeurs Alex en Rob van harte bedanken om ons veilig te vervoeren met de bus. We hebben ons enorm geamuseerd en zijn jullie eeuwig dankbaar dat jullie deze reis mogelijk hebben gemaakt.

Jenka was fotografe van dienst.

Hedwige Van Steen, 12 juni 2018

Winst en gelijkspel op de voorlaatste competitiedag in de Hoofdklasse

Op 14 april speelden we in Roermond al de voorlaatste competitiedag in de Hoofdklasse. Daar namen we het op tegen Black Scorpions, E-Team Emmen E1 en de Pont E1. We hoopten op z’n minst punten te pakken tegen Black Scorpions, verdere punten waren mooi meegenomen.

De eerste wedstrijd speelden we tegen Black Scorpions. We verwachtten niet veel tegenstand, maar onderschatten hen niet. Zodra de wedstrijd begon, hadden we bijna volledige controle. Vooral in de eerste helft scoorden we het ene na het andere doelpunt. Er waren veel combinaties en al onze handstickspelers (Björn, Fuxin en Tom) scoorden gezamenlijk negen keer. We vingen de tegenstand goed op, de weinige schoten werden mooi gestopt door Mark. Het enige tegendoelpunt kregen we via een afgekaatste bal.


In de tweede helft scoorden we minder, maar we hadden nog steeds controle. Daar scoorden we nog vier keer. Ook hier slikten we een tegendoelpunt, ditmaal na een miscommunicatie waar een counter uit voortkwam. Met een 2-13 eindstand mogen we spreken van een geslaagde wedstrijd. De gehoopte drie punten waren binnen.

Tegen E-Team Emmen was het begin niet zo vlot. Al na enkele seconden kregen we een afstandsschot te verwerken dat ons allemaal verraste: 0-1. Het tweede tegendoelpunt volgde al snel. Gelukkig volgde ons antwoord meteen daarna. In een counter hielden we twee spelers tegen, waardoor Björn naar hun doel kon rijden. Tom stond vrij, maar hij wist zowel de beide verdedigers als de keeper te verrassen en schoot zelf: 1-2. Dankzij een mooie combinatie tussen Björn en Tom stond het al gauw gelijk. De eerste helft eindigde uiteindelijk met 4-4.


In de tweede helft bleef het even spannend. Na lang proberen en kansen tegenhouden, scoorde Emmen als eerste. Gelukkig maakte Tom daarna twee doelpunten dankzij combinaties met Björn. Na een counter slikten we opnieuw een doelpunt, maar Björn wist te scoren met nog anderhalve minuut te gaan. E-Team Emmen wilde koste wat kost scoren om alsnog een puntje te hebben. Mark stopte een laatste schot (dat eigenlijk te hoog was), maar de bal rolde het doelgebied uit en E-Team tikte alsnog binnen onder de rolstoel. We probeerden met nog enkele seconden te gaan een laatste keer te scoren. Björn reed op volle snelheid achter het doel van E-Team Emmen, maar kwam een seconde te kort. Daardoor moest hij iets vroeger schieten en raakte de bal de paal. Een gelijkspel was verdiend, maar een winst was mooi geweest. Eindstand 7-7.

De laatste wedstrijd speelden we tegen de Pont E1. Hier hadden we nog geen enkele keer van gewonnen dit seizoen, dus we wisten dat de kans op winst ook deze keer klein was. Toch deden we ons uiterste best voor een verrassing te zorgen. We begonnen goed, maar kenden wat pech toen de Pont counterde en een eerste keer kon scoren. De tweede counter hielden we tegen, waarna we zelf counterden en via Tom de gelijkmaker scoorden. Het duurde daarna zeker vijf minuten eer er opnieuw gescoord werd. Helaas was dat in ons doel, nadat we op de counter met twee stonden tegenover drie aanvallers van de Pont. Er werd niet meer gescoord die helft. Het probleem was dat we de vele doelkansen van de Pont (soms met geluk) tegenhielden, maar zelf weinig doelkansen kregen.


De tweede helft kenmerkte zich door veel pech, waarschijnlijk het gevolg van vermoeidheid na al twee wedstrijden te hebben gespeeld op één dag. Fouten voor ons doel kosten ons in totaal drie tegendoelpunten. Een schot kaatste af op een eigen handstick waardoor die in eigen doel belandde, een pas belandde bij een tegenstander voor ons doel en door hoge druk werd de bal op het eigen doel geschoten, waarna deze afkaatste en een tegenstander alsnog tot scoren kwam. Het laatste tegendoelpunt was ten gevolge van balverlies. Gelukkig hadden we nog wat eerherstel door tweemaal te scoren in het doel van de Pont. Eerst dankzij een combinatie tussen Björn en Tom, daarna door Björn. Zo eindigde de wedstrijd met een teleurstellend 3-7 verlies.

Doorheen het gehele seizoen hebben we in totaal 11 punten verzameld. Daarmee staan we op een veilige voorlaatste plaats. Volgende competitiedag op 26 mei, morgen dus, spelen we nog drie wedstrijden tegen Upward, Black Scorpions en GP Bulls. Ook hier hopen we nog drie punten mee te nemen, verder willen we mooie wedstrijden spelen om het seizoen in schoonheid af te sluiten.

Hedwige Van Steen, 25 mei 2018

Belangrijke ruime winst tegen Black Scorpions in de Hoofdklasse

Zaterdag 17 maart speelden we in Ulvenhout tegen Upward E1 en Black Scorpions E1. Na afzegging van Björn door ziekte werden de verwachtingen teruggeschroefd en hoopten we vooral op winst tegen Black Scorpions.

Ook deze competitiedag werd onze ploeg getroffen door heel wat pech. Bryans sportrolstoel was niet op tijd gerepareerd en Björn had de griep. We waren dus letterlijk met 5 spelers, er mocht niets foutgaan. Bryan ging mee als reserve, maar vooral als tactische hulpcoach. Daardoor speelden enkel Mark, Fuxin, Gilles, Tom en Hedwige.

Gezien de afwezigheid van twee belangrijke spelers werd onze verwachting om misschien punten te halen tegen Upward teruggeschroefd. De doelstelling was vooral het beperken van de schade en het meepikken van enkele doelpuntjes.

In het begin van de wedstrijd verdedigde Upward rustig, maar het hield alle gaten dicht. Bij balverlies konden we verschillende keren de bal onderscheppen, maar we slaagden er niet in echt een aanval op te zetten. Het werd al snel duidelijk dat we zouden moeten scoren op de counters. Na vier tegendoelpunten voerde Upward de druk op en reden we bijna constant op onze eigen speelhelft met de bal. Na enkele gemiste counters zorgde Fuxin voor ons zeer mooie eerste doelpunt.

Door de opgevoerde druk pasten we in de hoop zo een doorbraak te vinden, maar we werden steeds meteen omsingeld, waardoor aanvallen opbouwen vrijwel onmogelijk werd. Na een zesde tegendoelpunt wist Fuxin opnieuw te counteren, dit was ons tweede en meteen ook laatste doelpunt van de wedstrijd. We kregen in totaal nog 7 tegendoelpunten te verwerken en sloten de wedstrijd af met een 2-13 verlies. Harde cijfers, maar we hebben ons in de mate van het mogelijke verdedigd en mooie acties gemaakt.

Onze laatste tegenstander was Black Scorpions E1. Om in de Hoofdklasse te blijven, moeten we minstens twee van onze drie onderlinge duels winnen. Aangezien dit de eerste wedstrijd tegen hen was, stonden de zenuwen gespannen. We kregen al in de eerste minuut een tegendoelpunt te verwerken. Gilles onderschepte een schot op doel, waarna de bal omhoogvloog, afkaatste tegen de knie van Hedwige en net boven Marks’ stick in doel stuiterde. In de aanval was het nog even aftasten en zoeken naar de gaten, positief was dat we de bal lang konden bijhouden. Er werd af en toe ook rondgepast. Onze verdediging kon beter. We lieten de Scorpions te dicht komen en kregen daardoor te vaak doelgevaar. Gelukkig vond Fuxin een kans, die hij meteen benutte: 1-1. Helaas lieten Gilles en Tom een te groot gat open tussen hen beiden, waardoor The Black Scorpions opnieuw op voorsprong kwam. Fuxin werd bij een counter te hard weggeduwd, waardoor hij een penalty mocht nemen. Deze wist hij niet te verzilveren. Hoog tijd voor een wijziging in de tactiek, en dat wierp vrijwel meteen z’n vruchten af.

We werkten veel beter samen in zowel aanval als verdediging. Fuxin zorgde al snel voor twee doelpunten. In de laatste seconden van de eerste helft probeerde hij het eens van ver, en dat bracht ons op een mooie 4-2 voorsprong.

In de tweede helft scoorde Tom ons vijfde doelpunt met een mooie kruisbal. Na heel wat afwachten kon Fuxin de bal afnemen van de tegenstander, hij maakte vervolgens een schijnbeweging en verraste zo ook de keeper: 6-2. Nadat Fuxin even later de bal opnieuw veroverde, vond hij Gilles, die hem mooi binnentikte. Niet veel later maakte ook Tom een zeer mooie actie. Gilles stond opnieuw klaar en maakte, na een mooie pas van Tom, het achtste doelpunt. Fuxin’s afstandsschot daarna raakte maar net de paal. Ook ons volgende doelpunt was een knap staaltje teamwork met een zeer goede combinatie tussen Fuxin en Gilles, waar The Black Scorpions geen antwoord op had. Het tiende doelpunt was opnieuw een combinatie tussen Fuxin en Gilles, met Fuxin die afwerkte. The Black Scorpions kon nog één doelpunt meepikken nadat een pass per ongeluk in ons doel rolde. Ons elfde doelpunt, gescoord door Fuxin, was tegelijk ook het laatste van de wedstrijd. De prachtige 11-3 eindstand bewijst dat dit een zeer geslaagde wedstrijd was.

Met vier punten voorsprong op The Black Scorpions is de eerste stap richting behoud gezet. Komende zaterdag 14 april spelen we het tweede duel tegen de Scorpions, in hun thuisbasis in Roermond. Daarna spelen we ook nog tegen E-Team Emmen en de Pont E1. Het belooft dus weer een spannende competitiedag te worden.

Hedwige Van Steen, 12 april 2018

GIDOS Screamers voor tiende keer op rij Belgisch kampioen, GIDOS Dragons nog steeds in gevarenzone

Zaterdag 3 maart speelden we al de 3de competitiedag van het seizoen in de Belgische Super League in Diepenbeek. Gidos Screamers speelde er om het kampioenschap, Gidos Dragons hoopte punten te pakken tegen Wheelblazers 2.

Klik op de foto's om te vergroten
Voor de derde competitiedag reden we in een overvolle spelersbus met twee teams naar het verre Limburg. De gehele rit reden we door mooie, witte landschappen, op vrijgemaakte wegen. Ditmaal speelden we in sport- en recreatiecentrum Fitlink, gelegen te Diepenbeek. Bij aankomst ontaardde de competitiedag al snel in een chaos voor ons. Björn zat nog vast in West-Vlaanderen door autopech en Bryan’s sportrolstoel wilde plots niet meer rijden. Met nog een half uur te gaan vooraleer onze beide ploegen tegen elkaar moesten spelen, stak iedereen de handen uit de mouwen om alle spelers op tijd klaar te krijgen.

Gidos Screamers begon met enkel Fuxin als handstickspeler aan de wedstrijd tegen Gidos Dragons, dat er plots beter voor stond met twee handstickspelers. Door de chaos en stress begonnen de Screamers wat gestrest aan de wedstrijd. Daardoor lukte het in eerste instantie niet meteen om te scoren. Na een moeizaam begin van de eerste helft, kregen de Screamers meer controle en werd er rustiger gespeeld. Zeker nadat ze op voorsprong kwamen. Het gevaar was daarmee niet geweken, want ook de Dragons konden scoren. Het bleef gelijk opgaan tot in de tweede helft. Met een kleine voorsprong van 3-4 wisten de Screamers dat er nog wat doelpunten bij moesten om zeker te zijn van winst. Na lang zoeken lukte dat eindelijk en konden ze die voorsprong nog uitbouwen tot 3-7.

Gidos Screamers speelde de tweede wedstrijd tegen Wheelblazers 1, dat het met vier spelers moest doen. Deze wedstrijd was vooral tactisch. Over het algemeen werd er traag gereden, maar we waren op onze hoede: iedere seconde kon iemand volle gas geven en naar het doel rijden. We hadden goede controle en de Wheelblazers konden enkel in de eerste helft tweemaal scoren. Fuxin scoorde elf keer. In de tweede helft was Björn er inmiddels en besloten we ook met vier te spelen. We speelden op het gemak en scoorden uiteindelijk nog zes keer: winst met 2-17.

Gidos Dragons moest meteen daarna vechten om punten tegen Wheelblazers 2. In hun vorige duel hielden de Dragons het lang vol, maar verloren ze uiteindelijk met 1-3. We wisten dus dat het spannend zou worden, en dat bleek ook. Het voelde voor de supporters van beide partijen echt aan als een emotionele rollercoaster. Het ene moment scoorden de Wheelblazers, het andere moment de Dragons. Gelukkig namen de Dragons de bovenhand en wonnen ze de eerste helft met 2-3. Het begin van de tweede helft nam Wheelblazers 2 met 4-3 de voorsprong terug af, maar de Dragons lieten zich niet doen en maakten er 4-6 van. Niet veel later stond er 5-6 op het scorebord. Er werd geroepen om de bal bij te houden, maar helaas konden ze niet volhouden. Wheelblazers ging erop en – in de laatste halve minuut – erover. Met een pijnlijke 7-6 werd de overwinning nog net afgenomen van Gidos Dragons.

De laatste wedstrijd speelde Gidos Screamers tegen Somival 1. Naar gewoonte zetten we opnieuw hoge druk, waar Somival niet mee om kon. Enkele keren kon het door onze verdediging glippen, maar de weinige kansen werden steeds tegengehouden door ofwel de verdedigers of Mark. Zelf vonden we maar liefst 18 keer hun net. Met een prachtige 18-0 was het dus zeker: Gidos Screamers is voor de tiende keer op rij kampioen in de Belgische Super-League! Een mooi rond getal en een versteviging van ons record.

Het seizoen is natuurlijk nog niet voorbij. Volgende competitiedag op 9 juni in Merksem speelt Gidos Screamers tegen Wheelblazers 2 en Rhodie 1. De bedoeling is uiteraard om ook die wedstrijden te winnen en het seizoen in schoonheid af te sluiten. Voor de Dragons wordt het nog zeer spannend. Zij spelen tegen Rhodie 1, rechtstreekse concurrent Wheelblazers 1 en Somival 1. De uitslagen van de Dragons en Wheelblazers 1 zullen bepalen wie er degradeert naar 1ste klasse.


Hedwige Van Steen, 22 maart 2018

Zeer spannende wedstrijd tegen E-Team Emmen bezorgt ons de eerste overwinning in de Hoofdklasse dit seizoen

Zaterdag 20 januari speelden we onverwacht maar twee wedstrijden in plaats van vier op de competitiedag in Goes die we zelf organiseerden. We slaagden er gelukkig wel in een nipte overwinning te behalen tegen E-Team Emmen E1. De wedstrijd tegen GP Bulls E1 liep dan weer slechter dan verwacht en verloren we met een groter verschil.

Vrijdagavond 19 januari werd er tijdens de laatste uren nog heel wat gesleuteld aan het wedstrijdschema. Nadat de Pont E1 door ziekte had moeten afzeggen, besloten ook Upward E1 en Black Scorpions E1 niet te komen naar de competitiedag. Het voor ons drukke wedstrijdschema met maar liefst 4 wedstrijden op 1 competitiedag (2 inhaalwedstrijden van 30 september) veranderde plots naar een rustige dag met maar 2 wedstrijden. Daar kwam dan ook nog eens heel veel pauze tussenin bij.

Er werd langs verschillende kanten nog geopperd om de competitiedag af te blazen aangezien er ook in de Overgangsklasse twee teams niet konden opdagen, maar gelukkig hield de competitieleiding voet bij stuk.

We begonnen de dag tegen GP Bulls. Onze vorige wedstrijd tegen hen was zeer spannend en eindigde in een gelijkstand. Dat had een overwinning moeten zijn, helaas besliste de scheidsrechter daar anders over. Onze verwachtingen voor deze wedstrijd waren dus hoog.

Al vroeg in de wedstrijd gaven we te veel ruimte weg waardoor GP Bulls meteen op voorsprong kwam. We slaagden er meermaals in de bal te onderscheppen en aanvallen op te bouwen, maar de hoge druk van GP Bulls maakte het lastig om überhaupt te schieten op doel. Pas na drie tegendoelpunten konden we zelf eens scoren dankzij Fuxin. Na een vierde tegendoelpunt werd er een penalty gefloten, waardoor we de kans kregen om er 2-4 van te maken. De scheidsrechter kwam echter terug op zijn beslissing: weg kans. Even later verraste Gilles en knalde hij de bal tussen twee verdedigers en de stick van de keeper binnen. GP Bulls liet niet lang op zich wachten en maakte daar 2-5 van. Gilles zorgde bijna voor ons derde doelpunt, maar de bal was helaas te hoog.

In de tweede helft was de eerste kans voor GP Bulls, die gestopt werd door Mark. We heroverden de bal en scoorden dankzij een mooie combinatie van Björn en Gilles. Daarna ging het constant heen en weer. GP Bulls scoorde opnieuw en Fuxin antwoordde met een knaller van formaat: hij schoot de bal vanop de middenlijn binnen en verraste de doelman volledig. Zo ging het heen en weer. We naderden telkens tot op twee doelpunten, maar konden het niet volhouden. De wedstrijd eindigde uiteindelijk in een ietwat teleurstellende 5-9.


In onze wedstrijd tegen E-Team Emmen werd er veel gebotst en geroepen langs beide kanten, maar het bezorgde toeschouwers wel een zeer spannende wedstrijd. Gilles kon een eerste doelpunt van Emmen nog net voorkomen door de bal op het laatste nippertje nog aan te raken met zijn stick. De bal vloog omhoog tegen de deklat en kaatste gelukkig uit het doelgebied. Nadat Mark een mooi afstandsschot tegenhield, bouwden we een nieuwe aanval op. Björn reed zich vast en paste naar Gilles, die uit een bijna onmogelijke hoek alsnog wist te scoren: 0-1.

Helaas kregen we daarna drie tegendoelpunten te verwerken waar vooral veel pech mee gemoeid was. Onze kansen wilden er dan weer niet in en het doelpunt dat we dan eindelijk maakten, werd afgekeurd doordat Björn per ongeluk de boarding in reed. Na het vierde tegendoelpunt moesten we dringend aan onze inhaalrace beginnen. Björn zette die race meteen in en maakte snel de 4-2 en 4-3.

We begonnen de tweede helft sterk met een mooie kans, die nog net gestopt werd door de keeper. Nadat we een counter van Emmen konden tegenhouden, counterden we doeltreffender: 4-4. Na heel wat vechten om balbezit belandde ook onze volgende treffer met wat geluk in het doel van Emmen. Helaas werd er een fout aan ons doel gemaakt, waar Emmen dankbaar gebruik van maakte: 5-5. Dankzij een knap staaltje teamwork van iedereen kon Björn passen naar Fuxin, die ons opnieuw op voorsprong bracht. Even later scoorden we op exact dezelfde manier opnieuw! We voelden dat de winst voor ons was en moesten nog vijf minuten keihard doorzetten om die eerste overwinning van het seizoen te behalen. Emmen zorgde voor een doelpunt en de spanning was te snijden: 6-7. Gelukkig maakte Björn daar opnieuw 6-8 van. Wij wilden koste wat kost winnen en E-Team wou uiteraard nog strijden voor een gelijkstand of overwinning. We hielden vol en zorgden voor onze eerste overwinning van dit seizoen met 7-8.

De volgende competitiedag in Nederland vindt nu zaterdag 17 maart plaats in Ulvenhout. Daar zullen we het opnemen tegen Upward E1 en Black Scorpions. Twee wedstrijden die we kunnen winnen, maar dat zal niet zonder slag of stoot lukken.

Hedwige Van Steen, 13 maart 2018