Meest bizarre competitiedag ooit levert 6 punten op

10 november stond al de tweede competitiedag in de Hoofdklasse op het programma. Dit keer hadden we drie wedstrijden te spelen die alle drie haalbaar waren. We moesten minstens 3 punten vergaren om voorlopig niet te kunnen degraderen.

We kwamen om 11u aan in Eindhoven en parkeerden de bus pal voor de sporthal, klaar om uit te laden. Mooi op tijd voor de eerste wedstrijd om 12u, zou je denken, maar de bus had andere plannen. Nadat één persoon van de lift was gegaan, hield de lift het plots voor bekeken. Hij wou niet meer omlaag, wel nog omhoog. Na lang prutsen kregen we geen duidelijkheid over een mogelijk probleem of oplossing, maar de wedstrijd kwam wel dichtbij. En spelen zat er niet in aangezien alle sportrolstoelen nog op de bus stonden. We wilden de rolstoelen met onze oprijgoten van de bus krijgen, maar dit ging niet omdat we de lift niet konden inklappen. De enige optie was dus op een andere lift rijden. Kampong had als enige andere team een bus mee, maar er zou nooit genoeg plaats zijn om twee bussen naast elkaar te zetten met hun lift open. Gelukkig kwam taxichauffeur Fons van de Black Scorpions ons uit de nood helpen.

Hij parkeerde zijn bestelwagen met lift open nét boven de lift van onze bus. Gelukkig kon de bus laag genoeg zakken dankzij de luchtvering. Omdat het gat tussen zijn en onze lift iets te moeilijk te overbruggen was met een elektrische rolstoel, plaatsten we de oprijgoten daar nog eens op. Zo konden we de volledige bus uitladen. Upward stemde in om vijf minuutjes te wachten met de aanvang van de wedstrijd, waarvoor dank. Exact om 12:05 stonden we allemaal op het veld, klaar om te spelen. Ondertussen zocht onze buschauffeur naar een dienst om de lift te repareren.

Met tegenstanders als Upward E1, Push E1 en E-Team Emmen E1 wisten we op voorhand niet wat te verwachten van deze competitiedag. Wel wisten we dat we minstens één wedstrijd moesten winnen. We waren erg beperkt in wissels omdat er maar 2 handstickspelers mee waren, zij zouden dus alle drie de wedstrijden moeten spelen. Wel hadden we voor het eerst T-stickspeler Quinlan mee, die voor het eerst mocht spelen op het allerhoogste niveau.

We begonnen tegen Upward met een duidelijke verdedigingstactiek, maar het wilde maar niet lukken. Bij iedereen liep het stroef en Upward scoorde de ene na de andere meevaller. Vrijwel alle ballen rolden tussen Marks wielen in doel, wat nochtans zeer moeilijk is. Op enkele minuten stonden we op een 5-0 achterstand. Met forfaitcijfers heb je niets meer te verliezen, dus probeerden we zonder enige vorm van overleg een andere verdedigingstactiek die meteen werkte: 5-1. Upward werd op afstand gehouden en de baldrager werd gefrustreerd. Helaas werd het met alweer een meevaller 6-1. We kwamen steeds beter in de wedstrijd en creëerden meer kansen, maar scoren bleef moeilijk. De bal vloog vaak naast doel of raakte de paal. De 6-2 volgde gelukkig wel dankzij een mooie combinatie tussen Björn en Tom, dat was tegelijk de voorlopige tussenstand na de eerste helft.


In de tweede helft bleef Upward maar scoren. Nochtans speelden we een goede wedstrijd. Mark stopte een mooie counter van Rodi en Tom scoorde al draaiend met zijn rolstoel een zeer mooi doelpunt. Ook ons laatste doelpunt was er eentje met teamwork. De bal lag achter Upward’s doel en werd slecht weggeslagen, waardoor Hedwige een voorzet kon geven, die tegen Bryan tikte in de stick van Björn. Hij maakte het af en zorgde voor ons vierde en laatste doelpunt. Björn scoorde eigenlijk een vijfde doelpunt, maar deze werd onterecht afgekeurd. Upward maakte er 13-4 van omdat de wedstrijd tien seconden langer werd doorgespeeld dan verwacht, waarvan we niet op voorhand van op de hoogte waren gebracht. Gelukkig maakte het doelpunt weinig verschil. Het scoreverschil is groot, maar de wedstrijd verliep eigenlijk heel goed. Het ontbrak ons aan geluk en finesse om er een spannende wedstrijd van te maken.

De tweede wedstrijd tegen Push E1 moesten we winnen om nog geen risico te lopen op degradatie. Push rook een kans om in de Hoofdklasse te blijven, dus we wisten dat het spannend zou worden. We konden echter niet weten dat de wedstrijd zó zou verlopen. Push kwam op voorsprong, maar onze kansen volgden snel. Zowel Björn als Tom kwamen heel dichtbij de gelijkmaker en met wat geduld scoorde Björn alsnog de 1-1. Op het einde van de eerste helft zorgde hij op dezelfde manier voor de 2-1. De tweede helft begon in ons voordeel met twee kansen, maar het was Push die de 2-2 maakte. Een penaltyfout bracht ons opnieuw op voorsprong.

We merkten wel op dat de wedstrijd steeds vreemder gefloten werd, vooral in ons nadeel. Stickslagen werden niet gefloten, hoge ballen werden in ons nadeel gefloten en er werd over Bryan’s T-stick gereden zonder ervoor te fluiten. Gelukkig konden we de frustratie te baas en scoorden we de 4-2. Op een gegeven moment verplaatste Mark het doel bij een doelpoging, waardoor we een penalty tegen kregen. Mark meldde aan de scheidsrechter dat het per ongeluk was. In plaats van een weerwoord kreeg hij meteen een groene kaart. Het werd ons steeds meer duidelijk dat we een extra tegenstander hadden. Push scoorde de penalty en verkleinde zo onze voorsprong. Björn antwoordde met een prachtig doelpunt tussen de wielen van de keeper: 5-3.

Meteen daarna sloeg een speler van Push naast haar bal bij een doelpoging, waardoor de bal niet eens in de buurt van het doel kwam. Dat is geen kritiek, maar in zijn haast verplaatste Mark opnieuw het doel. Wel miniem. De scheidsrechter aarzelde niet en floot meteen. Hij maakte echter nog geen handgebaar. Mark voelde de bui al hangen en zei dat er niet eens een doelpoging was. Als kapitein mag hij op een vriendelijke manier in dialoog gaan met de scheidsrechter. Die greep zijn kans en gaf Mark geel. We begrepen er helemaal niets meer van. Dan kwam de scheidsrechter nog vertellen dat het een penalty was. Push was blij met het cadeau en scoorde de 5-4.

We lieten ons niet doen en scoorden vlot tweemaal. Drie andere kansen vlogen maar net naast het doel. Bij een botsing was deze keer Björn de gelukkige. Hoewel hij het minst van zijn lijn afweek, kregen we de fout tegen en kreeg Björn een groene kaart. Tijdens het druk zetten waagde Bryan zijn kans en nam de bal tot tweemaal toe af. Helaas kon hij de bal niet teruggeven of in doel werken. Push scoorde nog een keer, Björn en Tom scoorden met een mooie combinatie ons achtste en laatste doelpunt. Push scoorde een dikke minuut voor het einde hun zesde doelpunt.


Een speelster van Push haakte haar stick gevaarlijk bij het wiel van Björn, waardoor ze deze verloor. Uit fairplay stopten we met spelen, dus werd er een scheidsrechtersbal gefloten. Push vond het echter niet nodig om de bal terug te geven en ging het duel aan. Dit verloren ze, maar met wat ongeluk kaatste die terug in hun bezit. Björn kon de bal voor ons doel veroveren en zette een counter alleen op. Daarbij werd hij nog net in zijn zij geraakt door een speler van Push. De scheidsrechter floot uiteraard een fout tegen ons.

Gefrustreerd door het hele gebeuren draaide Björn zich om naar onze coach en riep hij “Tuurlijk!” Het perfecte moment voor de scheidsrechter om Björn een gele kaart te geven. Hij kwam de kaart bijna in zijn gezicht duwen terwijl hij achter Björn aanliep. Hier maakte Björn helaas de fout om de scheidsrechter een achterwaartse tik te geven, waardoor hij een rechtstreekse rode kaart kreeg en van het veld moest. Bij die rode kaart liep de scheidsrechter heel dicht achter Björn aan en sprak hij hem aan. Björn draaide zich om en had hem daardoor bijna opnieuw mee. De scheidsrechter liet echter zijn linkervoet voor het wiel van Björn staan, die dat niet gezien had aangezien hij de man in de ogen aankeek. Toen Björn het veld dan wou verlaten, bleef hij haperen aan die voet. Zodra hij dat doorhad, stopte hij met rijden, maar hij kreeg een flinke duw in zijn zij van de scheidsrechter. Björn ging hier niet op in en verliet het veld.

Met 4 spelers en 30 seconden was het nagelbijten om onze voorsprong te behouden. Push kreeg natuurlijk balbezit en scoorde meteen. We klampten ons vast aan ons laatste puntje voorsprong en konden de bal tot het fluitsignaal tegen de boarding klemmen. Nooit gedacht dat we er zo voor zouden moeten vechten, maar de welverdiende drie punten zijn binnen met een eindstand van 8-7!

Zowel wij als de scheidsrechter dienden een protest in, dus het wedstrijdformulier werd niet getekend. Terwijl we ons voorbereidden op de laatste wedstrijd tegen E-Team Emmen, kregen we te horen dat de scheidsrechter tegen toeschouwers zat te dreigen om Björn een heel seizoen te schorsen. We vonden het jammer dat in zo’n sport zo’n vijandigheid moet bestaan, maar lieten ons niet kisten en focusten ons op de wedstrijd tegen E-Team Emmen. De adrenaline gierde nog bij ons allemaal door het lijf en we hadden er zin in.


Quinlan kreeg zijn eerste kans op het veld en speelde vanaf het begin goed mee. Tom scoorde na een pas het eerste doelpunt, Emmen maakte gelijk. Na een mooie pas van Björn kruiste Tom de bal perfect: 1-2. De combinaties bleven maar komen en Tom schoot ook de 1-3 en 1-4 binnen. Björn nam het vijfde doelpunt voor zijn rekening. E-Team Emmen kon twee doelpunten maken, waarvan een met een penalty. Die werd hen gegeven nadat Tom hard botste op een speler die een doelpoging ondernam. Hij kreeg dan ook een gele kaart. Een speler minder weerhield er ons niet van om er 3-6 van te maken.

In de tweede helft ging het scoren een beetje heen en weer, maar wij scoorden veel vaker dan E-Team Emmen. Björn scoorde er nog 7 en paste de laatste naar Tom, die de eindscore op 9-14 bracht. De wedstrijd werd perfect gefloten door beide scheidsrechters, zeer leuk om zo de dag met wat rust te kunnen eindigen. Ook de lift van de bus was gerepareerd, dus we konden op tijd terug vertrekken.

Met 6 punten in de pocket staan we op een voorlopige 4deplaats in de tussenstand en mogen we spreken van een geslaagde competitiedag. Helaas heeft de commissie beslist om Björn maar liefst 4 wedstrijden te schorsen, waardoor hij de komende 2 competitiedagen zal missen. De scheidsrechter krijgt geen enkele vorm van opmerking voor zijn optreden in onze gehele match. Een zeer bittere pil om te slikken, maar we trekken er een les uit en hopen dat we ons seizoen op een normale manier en zonder verwijten kunnen verderzetten. 1 december staat al de volgende competitiedag op het programma in Roermond. Daar spelen we tegen GP Bulls E1 en opnieuw tegen Push E1.

Hedwige Van Steen, 22 november 2018

Uitstekende start van de Devils in de Belgische tweede klasse

Woensdag 7 november vond in Gentbrugge de eerste competitiedag van de eerste en tweede klasse plaats. Door de werken op de E40 waren de meeste ploegen maar net op tijd waardoor de wedstrijden met wat vertraging begonnen. Onze derde ploeg de Devils treedt dit seizoen aan in de tweede klasse. De wedstrijden duren twee keer acht minuten met tussenin twee minuten pauze. Ze speelden drie wedstrijden die ze allemaal winnend afsloten.

De eerste wedstrijd tegen SILOS Idefix begonnen ze met Shadi in doel, Kobe in de verdediging en twee handsticks Jelle en Artuur. Doordat Arne nog verzorging moest krijgen, startte hij op de bank. In de eerste helft verliep de wedstrijd gelijk opgaand. Beide ploegen kregen wel kansen maar ze werkten niet precies genoeg af en de doelmannen hielden dan ook alles tegen. Bij aanvang van de tweede helft kwam Arne de plaats van Jelle innemen. Arne nam meteen de hele ploeg op sleeptouw. Met individuele acties en goede combinaties met Artuur volgden de doelpunten elkaar in sneltempo op. Zo werd alsnog gemakkelijk met 7-0 gewonnen.

In de basisopstelling voor de tweede wedstrijd waarin we het opnamen tegen de Stickies werd één wijziging aangebracht. Deze keer begon Arne in de plaats van Artuur. Het spelbeeld in de eerste helft was ongeveer hetzelfde als in de tweede helft van de vorige wedstrijd. Alleen was het deze keer Jelle die op aangeven van Arne kon scoren ofwel Arne die de actie zelf opzette en afrondde. Aan de rust was de wedstrijd met een tussenstand van 6-0 al zo goed als gespeeld. Aan de rust kwam Artuur in de plaats van Arne. Verdedigend kwamen ze nooit in de problemen maar in de aanval waren ze niet meer bij machte om de voorsprong uit te diepen. De ruststand was dan ook de eindstand van deze wedstrijd. Zo was de tweede overwinning van de dag een feit.

De derde wedstrijd met de Wheelblazers als tegenstander gingen we van start met terug een andere basisploeg dan in de voorgaande wedstrijden. Jelle moest deze keer vrede nemen met een plaats op de bank. De wedstrijd ging goed op en neer met kansen voor beide ploegen. De Devils waren weliswaar de gevaarlijkste ploeg met twee open doelkansen. In de eerste helft werd niet gescoord en gingen we dus rusten met een brilscore. Door de spanning in de wedstrijd werden er bij de rust geen vervangingen doorgevoerd. De tweede helft bleef het aangenaam hoog tempo behouden. Er waren terug kansen langs beide zijden waarbij de doelmannen in actie moesten komen. Shadi slaagde erin om samen met Kobe de nul op het bord te houden. Aan de andere kant van het veld lukte het Arne uiteindelijk toch om op aangeven van Artuur één van de vele doelpogingen af te werken. Na een spannende wedstrijd was de 1-0 overwinning wel verdiend.


Met 9 punten op zak kunnen we dus terugblikken op een meer dan geslaagde competitiedag. In de stand tellen de Devils evenveel punten als SILOS Obelix maar toch staan ze met een beter doelsaldo aan de leiding. Op 9 januari staat de volgende speeldag voor onze derde ploeg op het programma.

Mark Tansens, 20 november 2018

Gidos Screamers wint alle wedstrijden, Gidos Dragons op weg naar behoud in de Belgische Super League

Op 27 oktober vond de eerste competitiedag van de Belgische Super League in Gits plaats, waar onze teams opnieuw het beste van zichzelf hebben gegeven. En niet zonder resultaat: beide teams haalden de gewenste punten en mogen vooruitkijken naar een mooi seizoen.

Op deze eerste competitiedag speelden zowel de Screamers als de Dragons drie wedstrijden, met de eerste wedstrijd als onderling duel. Een leuke extra was dat onze speler Tom Dewaegenare dankzij een nieuwe regel alsnog mag spelen in deze competitie bij de Dragons, ook al heeft hij de classificatie “Not Eligible”. De enige voorwaarde die hieraan verbonden is, is dat hij met 5 punten speelt. Jammer is dat op hetzelfde moment een andere regel toegevoegd werd die het teams verbiedt om met maar vier in plaats van vijf spelers te spelen. Een regel die voorlopig enkel ons team benadeelt. Bij de Dragons mochten we ook Artuur Dumont verwelkomen, een nieuwe speler die op amper één jaar goed gegroeid is binnen onze sport.


Helaas voor de Dragons werden ze op afstand gehouden, waardoor ze amper kansen kregen aan ons doel. De Screamers hielden de sterkste spelers van de Dragons uit het spel, waardoor de doelpunten hen om de oren vlogen. De 22-0 eindstand was dan ook in het voordeel van de Screamers.

De tweede wedstrijd speelde Gidos Screamers tegen de Wheelblazers, die dit seizoen met 1 team aantreden in onze competitie. De Antwerpenaren speelden zeer snel en goed samen, een knap staaltje teamwork. We verslikten ons eenmaal waardoor de bal ongelukkig in ons doel belandde, maar hielden het hoofd koel en scoorden elf keer. Het was wel een wedstrijd met veel actie, wat beide teams duidelijk leuk vonden.


Daarna was het aan de Dragons om het op te nemen tegen de Wheelblazers. Helaas konden zij niet op tegen het sterke spel van de tegenstander, waardoor ze maar 1 keer konden scoren. De Wheelblazers creëerden veel meer kansen en wonnen de wedstrijd met 1-13.

De Screamers speelden meteen daarna de derde wedstrijd tegen Rhodie. Dit is altijd de spannendste wedstrijd voor Gidos Screamers, omdat de Limburgers zeer tactisch en snel spelen. Het was erg opletten en we hebben onze tactiek moeten veranderen, maar we hielden Rhodie genoeg op afstand om de kansen te beperken. Zelf speelden we zo geduldig mogelijk, om geen onnodig balverlies te lijden. Onze inzet loonde en we wonnen met 11-4.


Gidos Dragons speelde de laatste wedstrijd tegen Somival 2. Om kans te maken op behoud, moest onze tweede ploeg winnen. De Dragons slikten enkele doelpunten, maar scoorden gelukkig vaker dan Somival 2 en haalde de eerste punten binnen met een 12-5 eindstand.

Na de eerste competitiedag staat onze eerste ploeg wederom bovenaan, een mooi begin om de 11de titel op rij te bemachtigen. Gidos Dragons is met drie punten voorlopig op weg naar behoud, maar met nog drie competitiedagen te spelen is niks zeker. 8 december zijn we te gast in Waregem voor de 2de competitiedag, waar we elk twee wedstrijden zullen spelen.

Hedwige Van Steen, 19 november 2018

Net geen punten op eerste competitiedag in de Hoofdklasse

13 oktober speelden we de eerste competitiedag in de Hoofdklasse in Schiedam. Met de Pont E1 en GP Bulls E1 als tegenstanders hadden we lastige wedstrijden voor de boeg, zeker nu ook Nederland het puntensysteem ingevoerd heeft.

Onderweg naar Schiedam wisten we niet wat te verwachten van deze eerste competitiedag. Voor het eerst gebruikt ook Nederland het puntensysteem. Dat betekent dat elke speler een score van 0,5 tot 4,5 krijgt toegewezen, afhankelijk van diens kracht. Elk team vormt met maximaal 5 spelers een maximale score van 12 punten. Leuk is dat Nederland nog steeds spelers toelaat die “Not Eligible” (niet speelgerechtigd) zijn en die daardoor niet mogen deelnemen aan EK’s/WK’s. Deze spelers krijgen in Nederland 4,5 punten, maar ook “Eligible” (speelgerechtigde) spelers kunnen 4,5 punten krijgen.

De invoering van dit systeem beïnvloedt alle teams enorm in hun opstelling. Daardoor spelen teams met andere spelers en passen ze ook hun tactieken aan. Bij ons is dat niet anders. Aangezien al onze handstickspelers hoog scoren, kunnen we niet meer met drie handstickspelers tegelijk spelen. Met een aanspeelbare man minder is het dus zoeken naar de beste tactiek.


Onze eerste wedstrijd tegen landskampioen GP Bulls E1 was al meteen de ultieme test. De Bulls waren voorbereid en konden wel drie handstickspelers inzetten. Ze pasten met minder kracht, maar waren even gevaarlijk. Helaas slikten we al snel een eerste doelpunt, dat perfect in de hoek geplaatst werd. We creëerden wel kansen, maar konden door stroef samenspel weinig schieten op doel. Fuxin kreeg op een gegeven moment wel een mooie kans waarbij hij, achternagezeten door het hele team van de Bulls, alleen op de keeper afreed, maar helaas zonder resultaat. Vooral de Bulls kregen nog meerdere kansen, pas op het einde van de eerste helft scoorden ze nog tweemaal.

In de tweede helft was het balbezit beter verdeeld. Na veel proberen konden we eindelijk scoren. Björn vond Gilles, die de bal mooi binnentikte: 4-1. Door een foutje in ons teamwork maakte GP Bulls daar helaas meteen 5-1 van. We creëerden snel erna een gouden kans, maar Gilles kon net niet aan de bal en kon het tweede doelpunt niet scoren. Het geluk stond niet aan onze kant, want bij de volgende kans vloog de bal net over het doel van de Bulls. Enkele minuten voor het einde slikten we nog een laatste tegendoelpunt, wat de eindstand op 6-1 gebracht. Een moeilijke wedstrijd waar meer in zat.


Na de wedstrijd hebben we ons hoofd leeggemaakt en in groep de verjaardag gevierd van Matthias. Onze topscheids vierde zijn 28steverjaardag en trakteerde met een uitgebreid aanbod aan taarten. Het was een gezellig samenzijn met het hele team.

We moesten natuurlijk nog een tweede wedstrijd spelen en met een goed gevulde maag begonnen we niet veel later tegen de Pont E1. Ook dit team stelde drie handstickspelers op, maar kon minder goed passen naar de derde handstickspeler. Dat zorgde dus ook voor een heel andere wedstrijd.

De sterkte van de Pont is afwachtend opbouwen. Balbezit is winst, en dat beseffen zij heel goed. Hun doeltreffende tactiek was nu dus niet anders, en we hadden geduld. Bijna scoorde de Pont de openingstreffer. We zagen onze kans en na een strijd om de bal kon Björn een actie maken. De keeper stopte de bal, maar kon de tweede poging niet tegenhouden: 0-1! De Pont had een grote tegenvaller toen de stoel van de keeper het begaf, en er geen reservespeler kon invallen. Daardoor speelden we verder tegen 4 tegenstanders. Een kans die we hadden moeten grijpen. Niemand durfde zomaar uit eigen initiatief afwijken van de tactiek, en daardoor wachtten we te lang. Na lang zoeken, slikten we een tegendoelpunt. Het liep bijna fout toen een speler van de Pont over Bryan’s stick reed, maar als bij wonder herstelde de rolstoel zich net op tijd en belandde hij terug op zijn vier wieltjes. Doordat we in de verdediging bleven afwachten, kwam de Pont zelfs op voorsprong met 2-1. Gelukkig vonden we eindelijk het gaatje en scoorde Björn de gelijkmaker.


De tweede helft speelde de Pont opnieuw met z’n vijven. Een kleine onoplettendheid bracht de Pont opnieuw op voorsprong, we kwamen zelfs twee doelpunten op achterstand. Gelukkig maakte Gilles de 3-4, na een mooie pass van Björn. We kregen nog kansen, maar konden niet meer scoren. De Pont bleef rustig en was tevreden met een doelpunt voorsprong. De wedstrijd werd afgefloten en we voelden allemaal hetzelfde: net niet. Jammer.

Helaas hebben we deze eerste competitiedag geen punten kunnen scoren, maar het was een moeilijk begin met het puntensysteem en twee moeilijke tegenstanders. We hebben onze fouten goed geanalyseerd en hopen op de volgende competitiedag punten te kunnen halen. 10 november spelen we in Eindhoven tegen Upward E1, Push E1 en E-Team Emmen E1. We moeten tegen minstens één tegenstander winnen om geen risico te lopen op degradatie, maar hopen op meer dan 3 punten.

Hedwige Van Steen, 17 november 2018

Gidos Screamers voor 10de keer op rij kampioen, Gidos Dragons bemachtigt behoud

9 juni was het alles of niets voor Gidos Dragons. Van de drie wedstrijden moesten de Dragons zeker winnen tegen Wheelblazers 1 om behoud te behalen. Gidos Screamers had niets meer te bewijzen, maar wilde het seizoen in schoonheid afsluiten.

De snikhete competitiedag in Merksem begon slecht voor de Dragons: hun enige handstickspeler was Gilles. Passen was dus onmogelijk en daar maakten hun tegenstanders gretig gebruik van, door Gilles steeds te viseren en in te sluiten. De Dragons lieten dat echter niet gebeuren zonder slag of stoot. Tegen Rhodie 1, dat belangrijke spelers miste, konden ze toch 7 maal scoren. Rhodie 1 won met 13-7.


Gidos Screamers speelde meteen daarna tegen Wheelblazers 2. De gebruikelijke tactiek werd bovengehaald, waardoor de Wheelblazers amper tot aan doel geraakten en de Screamers naar hartenlust konden scoren. De Wheelblazers konden op de counter wel Bryan en Mark verrassen met een mooi geplaatste bal. Een eerredder die de eindstand op 19-1 bracht, een mooie winst voor Gidos Screamers.


Bij de Dragons stonden de zenuwen gespannen, want hun volgende wedstrijd speelden ze tegen Wheelblazers 1. Om in de Super-League te blijven, moesten ze gelijkspelen of winnen. Het was jammer om te horen dat de belangrijkste speler van Wheelblazers 1 opgenomen was in het ziekenhuis. De wedstrijd moest gespeeld worden en een gepensioneerde hockeyspeler van de Wheelblazers vervolledigde alsnog het team. Beide teams streden dapper, maar Wheelblazers 1 was duidelijk verzwakt en kon niet op tegen het mooie spel van Gidos Dragons. Gilles scoorde maar liefst 9 maal en keeper Steve liet maar 3 schoten binnen. Een broodnodige winst voor Gidos Dragons!

Vooraleer Gidos Screamers de allerlaatste wedstrijd tegen Rhodie 1 speelde, was het nog een laatste keer aan Gidos Dragons, tegen Somival 1. Somival heroverde de bal na een gemiste counter en opende zelf de score op de counter. Gilles maakte niet veel later de aansluitingstreffer en bracht de Dragons zelfs op voorsprong met een afstandsschot op de counter. Keeper Steve leek wel een schietschijf en hield het ene na het andere schot van Somival tegen. Helaas kreeg Gidos Dragons een penalty tegen waardoor Somival alsnog gelijk maakte. Een balverlies van Gilles dichtbij doel werd bestraft en Somival kwam opnieuw op voorsprong, maar Gilles counterde snel daarna en verraste de keeper met schijnbewegingen: 3-3.


Vroeg in de tweede helft scoorde Somival. Gilles vocht zich een weg naar doel en creëerde meerdere kansen via Quinlan, maar kon geen aansluitingstreffer maken. Somival daarentegen kon de voorsprong uitbouwen tot 5-3. Na heel wat zigzaggen zorgde Gilles alsnog voor de 5-4, maar scoorde daarna niet meer. Somival scoorde nog een laatste maal op de counter en keeper Steve stopte een penalty: eindstand 6-4 in het voordeel van Somival 1.

Voor de allerlaatste wedstrijd van het seizoen mocht Gidos Screamers het nog een laatste keer opnemen tegen Rhodie 1. We hadden gehoopt op een spannende wedstrijd, maar door de afwezigheid van meerdere spelers bij Rhodie was het al voor de wedstrijd duidelijk dat dit niet zou gebeuren. We onderschatten de Limburgers uiteraard niet omdat ze verrassend uit de hoek durfden komen. Rhodie speelde inderdaad goed, maar kon een grote achterstand niet vermijden. In de tweede helft viel Mark uit met een kapotte batterij, waardoor Jordy hem in doel verving. Een moeilijke opdracht gezien zijn schouderblessure. Jordy verbeet de pijn en speelde moedig door, maar kon niet voorkomen dat Rhodie enkele keren kon scoren. We kregen op de koop toe nog een onterechte penalty tegen. We eindigden de wedstrijd alsnog met een verpletterende 6-24 winst, en waren erg trots om op de prijsuitreiking de 10de beker op rij in ontvangst te mogen nemen. Een mooi, rond getal en een record dat we nog ver hopen uit te bouwen.


Dit 10de kampioenschap hebben we te danken aan trainer Marnik en alle spelers die de afgelopen 10 jaar gestreden hebben met ons om te winnen. Het team is sindsdien al heel wat veranderd, maar we vergeten onze spelers nooit.

Fuxin is dit jaar topscoorder met maar liefst 90 doelpunten! Björn achtervolgt met 87 doelpunten en Gilles staat op een vierde plaats met 37 doelpunten voor Gidos Dragons. Brent scoorde 4 maal. Ook Mark en Bryan pikten een doelpuntje mee dit seizoen. Met deze mooie resultaten kijken we positief het nieuwe seizoen tegemoet. Binnen tweetal weken starten de trainingen terug.

Hedwige Van Steen, 22 augustus 2018

Mooi einde van Nederlands seizoen met laatste winst in Hoofdklasse

Op 26 mei speelden we de laatste competitiedag in de Hoofdklasse. Onze laatste tegenstanders waren Upward, Black Scorpions en GP Bulls, een loodzware dag na een vermoeiend tornooi in Zürich waar we nog niet van hersteld waren. We gingen vol voor winst tegen Black Scorpions.

Ook op onze laatste competitiedag moesten we het doen zonder wisselspelers, een nasleep van het vermoeiende vriendschappelijke tornooi in Zürich. Onze aanwezige spelers waren moe en Tom was zelfs geblesseerd. We vertrokken vroeg naar het verre Arnhem met één doel: nog een laatste keer winnen van The Black Scorpions.

We speelden met Fuxin, Tom, Bryan, Mark en Hedwige. Volgend seizoen spelen we ook in de Nederlandse competitie met een puntensysteem, dus dan zullen we sowieso altijd maar met twee handstickspelers tegelijk spelen. Deze opstelling was dus een goede voorbereiding voor volgend seizoen. We wisten dat we onze eerste wedstrijd tegen Upward zouden verliezen, dus probeerden we verschillende tactieken uit. We stopten veel kansen en creëerden zelf kansen aan doel, vooral in de tweede helft werden we beter. Fuxin en Tom voelden elkaar goed aan. De 11-6 nederlaag voelde niet zwaar aan, gezien het mooie geleverde spel. 


De volgende wedstrijd tegen The Black Scorpions wilden we absoluut winnen. Of dat zou lukken was nog maar de vraag. De snelle 1-0 achterstand maakte ons alert. Fuxin zorgde via Tom voor de gelijkmaker en Tom bracht ons op voorsprong. Fuxin bouwde de voorsprong uit naar 1-3, de voorlopige tussenstand na de eerste helft.

De tweede helft begon stroef, de verdediging liep nog steeds goed maar we vonden minder vlot gaten aan doel. Na even zoeken werd ons geduld beloond: Fuxin zag Tom, paste en Tom schoot mooi binnen. Een foutje in onze verdediging kostte ons een punt, maar Fuxin scoorde nog tweemaal: 2-6. Dankzij een succesvolle counter scoorde Tom nogmaals achter de keeper. Met nog enkele minuten te gaan waren we zeker van de winst. Black Scorpions scoorde nog een laatste maal, maar met 3-7 was de winst binnen.


Na twee zware wedstrijden in het verre en warme Arnhem waren we gesloopt. Ook voor Tom was het niet meer verantwoord om met zijn geblesseerde arm verder te spelen. We voelden ons dan ook genoodzaakt om forfait te geven tegen GP Bulls, landskampioen van dit seizoen. Jammer aangezien dat ons meteen drie punten kostte, maar het was beter zo.

We sluiten het seizoen af met in totaal 11 punten op een voorlaatste plaats. We voelen dat er meer in zat, maar hebben opnieuw groei gezien bij alle spelers en zijn erg benieuwd naar het volgende seizoen, waar we door het puntensysteem maar met twee handstickspelers tegelijk zullen kunnen spelen.

Hedwige Van Steen, 21 juni 2018

Gidos Screamers wordt tweede op internationaal clubtornooi

Van 18 t.e.m. 21 mei namen we deel aan een vriendschappelijk clubtornooi in Zürich, Zwitserland. We gingen voor teambuilding en plezier, maar waren erg blij met de tweede plaats in de poule en tweede plaats in het eindklassement van het tornooi.


Klik op de foto's om ze te vergroten.
Aanvankelijk zouden we met 7 spelers deelnemen: Björn, Fuxin, Gilles en Tom als handstickspelers, Bryan en Hedwige als T-stickspelers en Ben Liebens (speler bij Rhodie en Black Scorpions) als doelman. Ben moest helaas last-minute afzeggen wegens gezondheidsredenen, waardoor Bryan en Hedwige sowieso alle wedstrijden moesten spelen, iemand op het veld en iemand in doel. De handstickspelers hadden maar één wisselspeler. We wisten dus al op voorhand dat de reis en het tornooi van ons allemaal een zware tol zou eisen.

Voor vertrek hebben we eerst nog genoten van een mooie avond met het team. Pas ’s nachts vertrokken we met de bus en twee vrijwillige chauffeurs naar Zürich: zo vermeden we files en konden we wat slapen. Twaalf uren later konden we al inchecken op de kamer in Zürich. Daarna trokken we naar een Italiaans restaurant voor een heerlijke pizza of een portie pasta. We kropen op tijd onder de lakens om fris te zijn voor de vier poulewedstrijden.

De eerste wedstrijd speelden we tegen GP Bulls, dat voor dit tornooi samengesteld was uit spelers van het eerste en tweede team. Aangezien het onze eerste wedstrijd van de dag (en het tornooi) was, waren we nog niet helemaal wakker en was het nog wat aftasten. We begonnen echter goed en kwamen 0-2 op voorsprong. Helaas haalde GP Bulls ons in en stond het bij de rust plots 2-2. We hielden het hoofd koel en konden, mede dankzij onze hoge druk en uitstekend teamwork, de bal weghouden en vaak veroveren. Zo scoorden we nog driemaal zeer mooie doelpunten, waaronder eentje van Tom. Hij werd op weg naar doel door drie tegenstanders naar links gedreven en slaagde er alsnog in te scoren. GP Bulls scoorde net voor tijd nog een laatste maal, maar dat was onvoldoende om ons in te halen. De eerste overwinning was binnen: 3-5.

De volgende tegenstander was Rolling Thunder Bern, een Zwitserse ploeg. Hier was het belangrijk om scherpschutter Steve geen tijd te geven om gaatjes aan doel te zoeken. In de eerste helft glipte hij af en toe tussen onze verdediging door, maar hij kwam niet tot scoren. In de tweede helft waren er zelfs geen schoten op doel, dus de verdediging was meer dan geslaagd. Zelf scoorden we maar liefst acht keer, zowel dankzij individuele acties als mooie combinaties: 0-8.


Munich Animals uit Duitsland begon sterk tegen ons: hun allereerste aanval resulteerde meteen in een doelpunt. Ons antwoord was duidelijk: 6 doelpunten in de eerste helft en nog eens 6 doelpunten in de tweede helft. Met een 12-1 verpletterende winst waren we al zeker van deelname aan de halve finale.





De laatste poulewedstrijd speelden we tegen Black Knights Dreieich, kampioen van Duitsland. We besloten het hier rustiger aan te doen om onze krachten te sparen voor de finales. Black Knights deed net hetzelfde, wat zorgde voor een trage en afwachtende wedstrijd. We verloren uiteindelijk met 3-4, maar het resultaat was onbelangrijk.

In de avond genoten we nog van een maaltijd in een Mexicaans restaurant, sommigen dronken nog iets in de bar van het hotel.



Door het verlies tegen Black Knights Dreieich kwamen we de volgende dag uit tegen de winnaar van poule B en tevens de organisator van dit evenement, Iron Cats. Deze ploeg heeft fysiek weinig kracht, maar werkt schitterend samen. We wisten dus dat dit een tactische wedstrijd zou worden. Iron Cats creëerde al snel meerdere kansen, door goed te blokken en af te wachten tot er een gaatje aan ons doel was. Vroeg in de wedstrijd konden we counteren. Björn paste en Tom maakte af voor doel.


Pas in de tweede helft werd er opnieuw gescoord. Via een penalty bracht Fuxin onze voorsprong op 2-0. Helaas scoorde Iron Cats tweemaal na elkaar tussen de wielen door. Björn antwoordde meteen met een mooi doelpunt, maar dit werd afgekeurd doordat hij in het doelgebied zat. Even later scoorde hij alsnog op de counter. Het allerlaatste doelpunt scoorde Fuxin, na een assist van Björn. Het ticket naar de finale was binnen!

In de finale speelden we opnieuw tegen Black Knights Dreieich. Perfecte passen van Björn, Fuxin en Gilles leverden ons snel twee doelpunten op. Een moment van onoplettendheid werd snel bestraft met een doelpunt, maar Björn en Fuxin maakten er 1-4 van. Er ontstond paniek bij Black Knights en er werd snel gewisseld, in de hoop dat blokken hen beter zou afgaan dan passen. Helaas werkte dat wel degelijk. Ze kregen meer tijd om gaten te zoeken aan doel en vonden die uiteindelijk ook: op enkele minuten tijd stond het 4-4. Björn bracht ons opnieuw op voorsprong met 4-6, maar Black Knights maakte opnieuw gelijk.


Door mooie samenwerking tussen Björn en Gilles werd het uiteindelijk nog 7-8 in ons voordeel, maar Black Knights ging erop en – in de laatste minuut – erover. Wij misten nog een penalty en konden niet meer gelijk maken. Ergens waren we teleurgesteld in het 9-8 verlies, maar we hebben allemaal zeer hard gevochten en Black Knights heeft de winst zeker niet gekregen van ons.

’s Avonds hebben we allen samen genoten van de farewell dinner en de daarbij horende prijsuitreiking en party. Als kers op de taart werd onze scheidsrechter Matthias Vanhove, die ook zal fluiten op het WK in Italië, verkozen tot beste scheidsrechter van dit tornooi.

We willen graag onze vrijwillige chauffeurs Alex en Rob van harte bedanken om ons veilig te vervoeren met de bus. We hebben ons enorm geamuseerd en zijn jullie eeuwig dankbaar dat jullie deze reis mogelijk hebben gemaakt.

Jenka was fotografe van dienst.

Hedwige Van Steen, 12 juni 2018